Focus versus bereikbaarheid
ik kan bijna autistisch goed focussen: als ik denk, lees of schrijf ben ik volledig van de wereld. Weinig dringt tot mij door. Als een telefoontje of mailtje dan om mijn aandacht vraagt, moet ik van heel ver komen en kost het me daarna meer dan de gemiddelde twintig minuten om ‘er weer in’ te komen’.
Daar heb ik verschillende oplossingen voor gevonden. Mijn mailprogramma haalt mijn mail niet meer automatisch op, het geluid van de telefoon staat uit en hij ligt niet in mijn gezichtsveld. Pas als ik klaar ben, kijk ik of ik oproepen gemist heb.
Mijn voicemail staat uit, omdat het meer tijd kost om berichten te beluisteren dan om mensen even terug te bellen. Mijn telefoonnummer staat ook niet meer op mijn website, ik vraag mensen me te mailen.
Wanneer ik met mensen ben, staat mijn telefoon uit. Wanneer ik aan het autorijden, fietsen, wandelen, boodschappen ben, staat mijn telefoon vrijwel altijd uit. Ik houd van focus bij alles wat ik doe.
Sommige mensen noemen dat niet ‘klantvriendelijk’. Maar mijn netwerk weet dat ik alleen opneem als ik ze 100 procent aandacht kan geven. Ook ik heb een gebruiksaanwijzing, en als je bij mij op de juiste knopjes drukt, heb je er heel veel aan.
Sanne Roemen, (neurotypisch) creative consultant & group facilitator
- Posted in: autisme
- Getagged:bereikbaarheid, citaat, consultant, facilitator, focus, Sanne Roemer

U schreef ...