‘Er zal nooit een behandeling zijn voor autisme’ … autisme en onderzoek

Eerst en vooral moet je weten dat je autisme niet kan genezen. Er is ook geen medicatie die direct inspeelt op de kernsymptomen sociaal-communicatieve problemen en stereotiep gedrag of specifieke interesses. Er is wel medicatie, vooral om bijkomende problemen als agressie, slaapproblemen, epilepsie, angst of depressie te behandelen. Om de sociaal-communicatieve vaardigheden en zelfredzaamheid te verbeteren zijn ouders, hulpverleners en leerkracht ook betrokken bij therapie.

Je kan perspectiefname (‘theory of mind’) trainen, waarbij je leert te begrijpen dat anderen soms niet dezelfde ideeën, gevoelens of visies hebben dan jijzelf. Toch kan je anderen nooit helemaal automatisch begrijpen en aanvoelen. Aanbrengen van structuur in de omgeving, opvoeding en onderwijs is ook belangrijk en via psycho-educatie leer je wat autisme is, hoe jij en je omgeving er beter mee kunnen omgaan.

Prof. dr. Roeljan Wiersema (Universiteit Gent) in ‘Er zal nooit een behandeling zijn voor autisme’ in Psyche&Brein 06/2016.

5 Comments »

  1. Ik denk dat mensen zonder autisme ongeveer hetzelfde ervaren. Die hebben ook dat anderen soms niet dezelfde ideeën, gevoelens of visies hebben dan jijzelf. En ook dat ze anderen nooit helemaal automatisch begrijpt en aanvoelen.
    Zelden zie ik groepen mensen zonder autisme die dit wel ervaren.

    Like

    • Beste Hans, dankjewel voor je reactie. Het zou verwonderlijk zijn mocht ook maar een minderheid van mensen de indruk hebben dat ze elkaar vlekkeloos verstaan of dezelfde ideeën, gevoelens of visies hebben. Dat komt doordat hun wereld – en mensbeeld soms afwijkt.
      Bij mensen met autisme zal dat waarschijnlijk ook gebeuren, maar dan op andere en meerdere begripsniveau’s.
      Zo verwijst Prof. Wiersema in dit citaat veeleer op betekenisverlening binnen autistisch denken.
      Bovendien bedoelt hij volgens dat je zelfs met compensatietechnieken en training als persoon met autisme slechts bij benadering het begrijpen van ‘normale’ mensen (neurotypicals) kan benaderen. Dat is dus van een heel andere dimensie dan wat u in uw reactie schrijft, denk ik.

      Like

      • Beste Sam,
        Ik heb een jaar geleden de diagnose ass1 gekregen en sindsdien een aantal autisten ontmoet. Daarbij valt op dat het bij iedereen anders is. Dus generaliseren vind ik niet van toepassing. Open deuren zoals “het is niet te genezen” hebben we niet veel aan. Ik begrijp”normale mensen” uitstekend. Het is meer dat “normale mensen” mij niet begrijpen. ik loop al jaren mee in de psychiatrie en heb veel zogenaamd normale mensen ontmoet die veel meer problemen hadden dan ik. Mijn wereld- en mensen beeld is niet anders dan normale mensen.

        Like

        • Voor velen is het geen ‘open deur’; eerder een eyeopener; TOM is te verbeteren door veel training; Informatie verwerking blijft zoals het is. En normaal? Is dat mogelijk het gemiddelde van alle waanzin? Op YouTube legt psychiater Prof. Dr. Herbert Roeyers, een redelijk neurotypische man, ‘Zich inleven in autisme’ en hoe het zelfs voor hem eigenlijk onmogelijk is, dat perfect uit. Dus, ja ik begrijp wat hij vertelt, maar begrijp ik zijn denkproces? Hij hanteert mooie analogieën. Dát helpt mij. Wàt helpt bij jou?

          Like

        • @Cees Bedankt voor je reactie ! Ik volg je als het gaat om je reactie op het filmpje dat overgenomen is van de website Participate, waar nog zulke filmpjes staan (en de bijhorende uitleg). Analogieën helpen mij niet echt, omdat ze niet altijd kloppen. In het geval van de uitleg van professor Roeyers zie ik geen relativerende of bagatelliserende verklaring, dus daar volg ik hem wel. Ik zou professor Roeyers ook niet meteen een neurotypische man noemen, daarvoor heeft hij teveel inlevingsvermogen en communicatieve vaardigheden. Of dat meende ik toch af te leiden uit de weinige keren dat ik hem heb mogen beluisteren.
          Als het gaat om het relativeren van wat normaal is en wat niet, ben ik het dan weer niet eens met je idee. Er is in elke situatie, en zeker in belangwekkende of kritieke situaties, een duidelijk onderscheid tussen normaal en abnormaal.
          Er bestaan natuurlijk ook gradaties in abnormaal, en waanzin komen we meestal niet zo vaak tegen. Onrecht en onlogische situaties des te meer, en dat wordt wel eens, weinig respectvol tegenover mensen die lijden aan waanzin, als waanzin benoemd.

          Like

Laat een reactie achter op Sam Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.