Augustus 2014

19 augustus 2014 – Vragen over gedachten, gevoelens, gebeurtenissen …

Hoe voel je je? is een van die moeilijke vragen waarop het antwoord sterk afhangt van wie, waar, waarom, wanneer en hoe.  Zelf probeer ik ze te beantwoorden als ‘waar denk je aan?’. Mijn woordenschat en aanvoelen van emoties is immers te beperkt om direct vanuit gevoelens te praten. Ik heb het dus eerder over gebeurtenissen, dingen die in me opkomen, beelden, of wat ik de voorbije tijd heb geschreven, geschilderd, muziek die me heeft beroerd. En soms kan stilte ook een veel betekenend antwoord zijn. In deze tekst een verkenning vanuit de vraag ‘hoe voel je je?

14 augustus 2014 – ‘Geen outing uit schrik voor emotionele schurken’

“Mensen mogen gerust weten dat ik autisme heb maar ik ben bang voor ‘emotionele schurken’ die daar misschien misbruik van kunnen maken en mij zouden manipuleren”

14 augustus 2014 – ‘Ik schrik van de goedgelovigheid van mensen met levenservaring en mensenkennis’

Ik schrik niet zozeer van de slechtheid van de mens. Ik weet dat hij de medemens alles kan aandoen wat je je kunt inbeelden. Maar ik schrik wel nog erg van de goedgelovigheid van mensen. Hoe zij erin kunnen tuinen!  Het gaat vaak om mensen waarvan je denkt: die zijn slim genoeg. Ze hebben een geschoolde achtergrond, beschikken over een flinke portier mensenkennis en kunnen terugkijken op een zekere levenservaring. En toch worden ze, via hun doorgespeelde bankgegevens, van alle kanten afgezet. – Adam Miskovic (advocaat), geïnterviewd door journaliste en schrijfster Margot Vanderstraeten, lees volledige tekst op haar website

13 augustus 2014 – Van hongertjes tot netjes in de kast … koken in stappen

De meeste kookschema’s zijn vrij beperkt in hun uitleg. Ze bekijken niet het hele plaatje. Vaak gaat het maar over een summiere opsomming van ingrediënten en enkele vage beschrijvingen van handelingen. In dit kookschema heb ik geprobeerd een stappenplan te maken van de keuze om iets te eten, totdat het bord waaruit je at terug in de kast staat.  Uiteraard is er nog veel niet vermeld. Zo kan er tussenin nog gekozen worden voor pauzes, bij zintuiglijke of andere over – of onderprikkeling of andere dringende zaken, of gewoon om uit te rusten tussenin. Ook het aspect veiligheid bij koken kan zeker nog meer in detail uitgewerkt worden. Als dyspracticus schenk ik daar bv veel meer aandacht aan. Voor het aspect ingrediënten mengen kan er nog een apart schema gemaakt worden, dat eerder in besproken. Voor het maken van spaghetti bevat dit zo’n 100 stappen.

10 augustus 2014 – Naar de kapper … een mindmap

Naar de kapper gaan kan een uitdaging zijn. De afspraak maken even niet meegerekend. Je komt toe, hangt je jas in de vestiaire, neemt plaats in de stoel om je haar te laten wassen. Als dat tenminste gebeurt. Anders neem je meteen plaats in de kappersstoel. Niet de spiegel kan confronterend zijn, ook de aanrakingen en de positie van de kapster. Of de haardroger. Ondertussen heb je al je kapsel gekozen (of net niet), een praatje gedaan (of net niet), en van de muziek genoten (of je er net aan geïrriteerd). Nadien kan het gebeuren dat er een aantal neveneffecten zijn van de stress of het positieve gevoel van een vers geknipte kop.

7 augustus 2014 – Hoe mensen denken en dachten over autisme – een overzicht

Deze tekst gaat over de evoluties en betekenis van denkmodellen over autisme, hoe er in de loop der tijd over autisme is gedacht, welke veronderstellingen en beeldvorming er was, en waarom bewustzijn van deze modellen belangrijk is om vraaggericht om te gaan met mensen met autisme.

5 augustus 2014 – Van Iatrogeen tot idiopathisch … de puntjes op de i

Sommige mensen beweren dat autisme iatrogeen is. Door medisch ingrijpen veroorzaakt dus. Meer nog, ze geloven dat dokters ons ziek maken. Dat mensen zelf voldoende veerkracht hebben om erdoor te geraken. Soms is dat ook zo, maar lang niet altijd.  Maar is dat zo? In deze blog ga ik daarop in.

4 augustus 2014 – Soms kan hulp te ver gaan … een rechtszaak in de krant

Een week geleden las ik een opmerkelijk krantenartikel op mijn tablet. In De Standaard van 25 juli. Met als titel ‘Tweehonderd sms’jes zonder antwoord’. Dat klinkt al niet te best. Niet bepaald een wederkerig contact. Ofwel vergeefse pogingen om iemand te bereiken die een gsm vooral afzet. Het blijkt veel ernstiger te zijn, en er zou autisme bij betrokken zijn. In deze blog analyseer ik dit artikel.

3 augustus 2014 – Werk om het leven samen te verbeteren … vanuit eigen kracht

Voor mij is werk geen doel maar een middel: een middel om mijn bestaan meer kwaliteit te geven. Concreet geeft het mij financiële zekerheid, maar is het ook een manier om mezelf te kunnen ontwikkelen en omringd te zijn met mensen met wie ik ervaringen en gevoelens kan delen.

Heel mijn leven ben ik zo dicht mogelijk proberen te komen bij de betaalde vorm van werk. Dat is door mijn handicap en allerlei omstandigheden niet helemaal gelukt. Toch heb ik ingezien dat werken als ervaringswerker met een uitkering voor iedereen en in de eerste plaats voor mezelf beter is. In dit artikel, dat ook gepubliceerd is door GTB, Gespecialiseerde Trajectbegeleiding in Vlaanderen, in de cahier Arbeidsrevalidatie, probeer ik te beschrijven waarom en hoe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.