Oktober 2014

30 oktober 2014 – Er zit meer in jezelf dan je denkt … maar wat?

Er zit meer in jezelf dan je denkt, zei iemand me vandaag. Dat beangstigt. Nog steeds, na al die jaren. Vroeger omdat ik het erg letterlijk opvatte.Telkens ik het hoor, dat er meer in mezelf zit dan ik denk, krijg ik een lichte tot zware paniekaanval. Wat zou er in mij kunnen zitten wat ik niet weet? Water en zaagsel, grapte een klasgenoot. Ziektes, gezwellen en tumoren, vermeldde de grote encyclopedie in de klasbibliotheek. Uw zieltje, dat wegloopt bij zulke vragen, fluisterde mijnheer pastoor. Dat was pas nieuws, want tot dan dacht ik dan mijn zieltje in mijn hart sliep, en overdag door mijn lichaam rond dartelde. Stilaan weet ik daar wel mee om te gaan. Door me meteen te herinneren dat die zin positief bedoeld is en betekent: ‘je hebt heel wat in je mars’.

26 oktober 2014 – Van een lammerlottige mildheid

Een paar dagen terug las ik op een blog van iemand met autisme dat hij (of zij) niet al te veel wou lezen over autisme. Hij (of zij) wist wat het was, om met autisme door het leven te gaan, en dat volstond. De ‘boekjes’ waarover deze persoon het heeft, lees ik zelf niet zo veel. Toch ben ik het niet eens dat mijn eigen ervaring volstaat om te weten hoe het is met autisme door het leven te gaan. Ik laat me graag inspireren door anderen. Ook door mensen met autisme die een ‘vreemd beeld’ van autisme ophangen. Alsof het een fluitje van een cent zou zijn, en er zoiets zou bestaan als mild autisme. Op het internet en in bibliotheken vind je ook al snel een rijke oogst aan voorbeelden van deskundigen die het hebben over milde, lichte, en andere rand – en twijfelgevallen.
Maar wat bedoelen mensen met ‘mild autisme’? Bij de absolute buitenstaander, in straatinterviews of tijdens het winkelen, is dat vrij duidelijk, maar wat met de rest? Vertrekken zij vanuit de impact van autisme op het leven? En op wiens leven? Dat van de persoon zelf? Diens omgeving? Op het leven en werk van ondersteuners? Gaat het, zoals in de DSM-5 vermeld wordt, om welke nood aan ondersteuning je nodig hebt als persoon met autisme (en omgeving)?
De ernst van iemands autisme heeft volgens mij te maken met de impact op diens leven en diens bestaanskwaliteit. Die impact heeft volgens mij voornamelijk te maken met viertal factoren: eigen levensverhaal, medisch profiel, context en positieve betrokkenheid van beroeps-krachten/hulpverleners. Wat voor de ene mild is, kan tot slot natuurlijk voor de ander een zware last zijn. Ook buiten de autismesfeer wordt mild veel gebruikt. Iedereen heeft wel een milde vorm van iets. Een milde vorm van waanzin, lammerlottigheid (goedgelovigheid) en roekeloosheid bijvoorbeeld. …

24 oktober 2014 – Een onhebbelijke karaktertrek

Pedro Elias, Woestijnvisser en een van de drijvende krachten achter (het televisieprogramma) ‘De slimste mens’, schreef net zijn eerste boek, van den hond‘. Op de vraag ‘Wat is uw meest onhebbelijke karaktertrek?’ in De Standaard van 18 oktober 2014

23 oktober 2014 – Pseudo-autisme

Een fragment over pseudo-autisme door Olga Bogdashina in Autisme en de grenzen van de bekende wereld (Maklu/Garant, 2013).

22 oktober 2014 – Mens, met autisme … zo noem ik mezelf

Wat betekent het als ik mezelf als persoon met autisme voorstel? In een voordracht die ik geef als autist, is dat niet zo’n probleem. In andere situaties doe ik dat soms beter niet. Net zoals ik andere dimensies, aspecten van mezelf tijdens zo’n voordracht ook beter niet bloot geef. Twee rode lappen zijn bijvoorbeeld spreken over handicap en over opleiding & onderwijs. Waarom noem ik me persoon met autisme in zo’n voordracht? Als een vorm van garantie dat wat ik vertel een ervaringsgrond heeft. Alleen de mijne uiteraard. Om geen appels met peren te vergelijken. Daarom noem ik mezelf vooral mens. Mens, met autisme.

21 oktober 2014 – Contact maken met een vreemde wereld

Contact maken met mensen … het heeft iets van een bloedafname. Een opening vinden, dat is het belangrijkste. Toch is ook een beeld hebben van degene waarmee je te doen hebt ook belangrijk. Anders vrees ik dat ze zullen misbruiken wat ik hen geef, zeg of doe, en anderen of zichzelf beschadigen. Wellicht geef ik teveel om mensen om meteen contact te maken. Om contact te maken moet het ook allemaal (of toch grotendeels) kloppen. Klikken vaak ook, maar eigenlijk is er niemand met wie het volledig klikt. De meeste mensen – op enkele (veelal met autisme) na – blijven ‘van de andere kant’. Hoe je die ook noemt. Een andere, vreemde wereld. Soms veraf, soms dichtbij, maar altijd anders.

17 oktober 2014 – Solliciteren met autisme

Af en toe krijg ik wel eens vacatures, aanbiedingen in mijn mailbox. Bizarre aanbiedingen. Als gevolg van een slecht afgesteld computersysteem wellicht. In de afgelopen twintig jaar heb ik een rijk spectrum aan niet-passende aanbiedingen en nog veel meer niet-passende reacties op sollicitaties ervaren. In deze tekst geef ik een samenvatting van 5000 sollicitatiebrieven en hun reacties. Waar het aan ligt, dat is meestal de vraag die overheden bezighoudt (en mezelf ook uiteraard). Mijn ervaring is dat sollicitatie -, en sociale vaardigheidstrainingen weinig effect hebben. De kans krijgen om concreet proef te draaien op de werkvloer, zonder dat daar een of andere sanctie bij terugval of falen aan vast hangt, des te meer. Ervaring kunnen opdoen in een aantal functies dus. Dat maakt dan ook meteen ook concreet hoe moeilijk werk wel is (zowel voor iemand met als zonder handicap).

16 oktober 2014 – Over de eengerechtseconomie

Naar aanleiding van het aanbod om chefkok te worden in een eethuisje met buitengewone mensen, dacht ik na over een concept van een eigen restaurantje. Hoe zou dit eruit zien? Wie zou er werken? Welke maaltijden zouden wij opdienen? Welk idee zou erachter zitten? Eenvoud voor alles, back to the basics, in Villa T zou de eengerechtsgastronomie primeren én de keuze van de klant. U eet, u beslist. Zelfs als u graag opwarmmaaltijden eet of spaghettisaus van een goedkoop supermarktmerk.

16 oktober 2014 – ‘Het is vaak een grote troost te denken dat je een stoornis hebt’

“In de laatste editie van de DSM is Asperger als aparte diagnose geschrapt. Voor veel mensen die ‘Asperger hadden’ was dat moeilijk te accepteren: zij waren gehecht aan dat label. Het wordt een deel van je identiteit. Als succes een keuze is en mislukking ook, dan blijkt zo’n stoornis vaak een grote troost. “Dat komt doordat mijn kind een stoornis heeft” – en dat redt je zelfrespect. En dat kan je plotseling ontnomen worden, als de makers van de DSM besluiten: die gooien we eruit.” – De Nederlandse filosofe Trudy Dehue in ‘We zijn in de greep van een gezondheidspolitiek’ in Filosofie Magazine, oktober-nummer van 2014

15 oktober 2014 – Wat ZAVASS met je doet

fragment uit How Seeking a Diagnosis in Adulthood Can Change Your Life: very late diagnosis of autism spectrum disorder / Philip Wylie (Jessica Kingsley Publishers, 2014)

14 oktober 2014 – De man die zijn vrouw voor een hoed hield

Oliver Sacks’ De man die zijn vrouw voor een hoed hield, is één van die boeken die ik recent herontdekt heb. In dit artikel geen uitgebreide samenvatting maar een getuigenis hoe ik het heb leren kennen, wat ik ervan vind en waar het kort over gaat. Een warme aanrader.

13 oktober 2014 – Autistisch denken – Het principe van voordenken

Voor ik iets doe, denk ik er over na. Vooraleer ik een initiatief neem, moet het doordacht en voorbereid zijn. Over de hele lijn. Om voor wat echt belangrijk is in dit initiatief mijn hart te laten spreken. Of mijn hormonen. Al naargelang u romanticus of scepticus bent. Het principe van voordenken is zowel voorbereiden van situaties als op tijd inleven in het (anders) denken van mensen die gevoeliger zijn voor stress (en mogelijke implosies, explosies of conflicten). In deze tekst ga ik dieper in op wat het concreet is en waarom een voordenker vaak een optimist tot in de kist is.

12 oktober 2014 – Vrouw met autisme – Denise (25, master politicologie) over haar weg

Dat ze vrouw met autisme is, dat kwam Denise Linke (25, master politicologie en hedendaagse geschiedenis) maar heel toevallig te weten. Het viel haar wel al heel vroeg op dat mensen heel vreemd met haar omgingen. Pas enkele jaren terug kon ze over de aanleiding van deze vreemde reacties van anderen duidelijkheid krijgen.

Op haar 22 jaar werd bij haar een stoornis in het autismespectrum vastgesteld, de aspergervorm. Ze ontdekte het toen een andere persoon met autisme opmerkte dat ze dit had. Omdat ze op eenzelfde wijze reageerde op hevige geluidsprikkels. In dit korte artikel heeft Denise het over de ervaring van haar anders-zijn, dat haar ouders en familie het moeilijk aanvaarden, en wat haar het meest ergert in het cliché-beeld van autisme (de agressieve moordende autist).

7 oktober 2014 – Tistje in een mindmap

Alles  wat met Tistje – de blog – heeft te maken overzichtelijk in een mindmap gegoten. De meest gestelde vragen, waar bezoekers vandaan komen, hoeveel de geschatte waarde van de blog is, op welke sociale media Tistje aanwezig is …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s