Lies, een 44-jarige autistische vrouw, beschrijft haar unieke manier van informatieverwerking, waarin ze eerst details opmerkt voordat ze het geheel ziet. Haar intelligente brein geraakt snel uitgeput door sociale interacties en interne signalen die niet goed functioneren. Praktische steun biedt haar de nodige rust, terwijl structuur en logica haar helpen gelukkig te zijn.
Alex, 32 jaar, deelt zijn verhaal over autisme en vervreemding. Als een kameleon past hij zich aan om erbij te horen, wat leidt tot uitputting en eenzaamheid. Na zijn diagnose ervaart hij een bevrijding en toestemming om authentiek te zijn. Hij benadrukt de noodzaak van zichtbaarheid en communicatie over diverse uitingen van autisme.
Anna, 44, leeft met autisme en beschrijft de dagelijkse strijd om balans. Ondanks een liefdevol gezin en werk, voelt ze zich vaak overprikkeld en uitgeput. Ze leert grenzen stellen met hulp, maar blijft het moeilijk vinden in een veeleisende wereld. Haar grootste verlangen is om simpelweg in stilte en rust te leven. Dit is haar verhaal.
Tony is autistisch en is zich naar eigen zeggen pas bewust geworden van zijn autisme na zijn diagnose op zijn 31ste.
Toch heeft hij zich altijd wel anders gevoeld en geworsteld met sociale omgang en zintuiglijke prikkels. In deze blog vertelt hij zijn verhaal.
Arjan, een vijfenvijftigjarige man, reflecteert op zijn leven als autist, worstelend met sociale interacties zonder een masker of script. Zijn eerlijkheid leidde tot persoonlijk en professioneel falen, ondanks zijn analytische vaardigheden. Hij pleit voor een samenleving die authenticiteit waardeert in plaats van te verwachten dat iedereen zich aanpast aan ongeschreven regels en sociale scripts.
Sander deelt zijn herstelverhaal na een diagnose van autisme, waardoor hij eindelijk begrijpt waarom hij zich anders voelde. Na jaren van frustraties en miscommunicaties leert hij zijn directe communicatiestijl te accepteren als een kracht. Door zijn ervaringen te delen, biedt hij hoop en herkenning aan anderen en benadrukt hij de waarde van zelfacceptatie.
Warre ontdekte op 38-jarige leeftijd zijn autisme, wat hem een nieuw perspectief op zichzelf gaf. Hij beschrijft hoe hij liefde en relaties ervaart, vooral met zijn partner Lise, die ook autistisch is. Hun relatie is gebaseerd op eerlijkheid en voorspelbaarheid, waarbij ze elkaar volledig accepteren en steun bieden in een complexe wereld.
Rita ontving als grootmoeder haar autisme-diagnose, reflecteert op haar levenservaringen. Na jaren van proberen ‘mee te draaien’, vond ze eindelijk een thuis in zichzelf. Haar relatie met haar kleindochter is gebaseerd op stille connectie, wat haar een gevoel van mildheid geeft voor zichzelf en anderen.