Mirjam Groen’s boek “De autismekloof” onderzoekt de lange onzichtbaarheid van autistische vrouwen. Ze deelt haar ontdekking van autisme op latere leeftijd en belicht het probleem van ‘hoogmaskeren’. Groen verbindt persoonlijke verhalen met wetenschappelijke inzichten, en pleit voor beter begrip van autisme in de vrouwelijke context, terwijl ze belangrijke vragen rond trauma aansnijdt.
In deze blog beschrijf ik de uitdagingen van communicatie en dagelijkse activiteiten als ik worstel met overprikkeling, overbelasting en ontwrichting. Deze ervaringen vormen niet alleen obstakels, maar ook belangrijke aspecten van het dagelijks leven. Ik benadruk dat zichtbare prestaties vaak niet de moeite en inspanning weerspiegelen die nodig zijn om te functioneren.
Psychiater Jim van Os stelt in zijn boek dat diagnoses slechts afspraken zijn en dat psychisch lijden geen ziekte is. Hij bekritiseert de geestelijke gezondheidszorg en heeft een eenzijdig beeld van autisme en diagnostiek. Het boek biedt weliswaar inzichten, maar mist onderbouwing en diepgaande voorbeelden. Autisme komt eruit als een toestand die voorbijgaat.
Sofi d’Ailleurs, die op 35-jarige leeftijd gediagnostiseerd werd met autisme, deelt haar ervaring in een boek en interview. Haar verhaal benadrukt de uitdagingen van werk, maatschappelijke verwachtingen en de energie die nodig is om sociaal te functioneren. Inclusie vereist begrip van beide kanten en erkenning van de unieke moeilijkheden van autisten.
In deze blog schrijf ik over waarom ik vaak nee zegt tegen uitnodigingen om na te praten op café. Het is niet alleen moeilijk om te communiceren in rumoerige omgevingen, maar ik ben niet goed in zwetsen. In plaats daarvan verkies ik alternatieven waar betekenisvolle gesprekken kunnen plaatsvinden, wat niet wordt begrepen door anderen. Dit leidt soms tot misverstanden in vriendschappen.
Wat maakt een leven goed als je autistisch bent? Ik bespreek in dit artikel een recent Zweeds onderzoek dat laat zien wat er precies goed en foutloopt over hoe onderzoek omgaat met deze onderzoeksvraag.
In dit artikel beschrijf ik met communicatie omga, vooral in relaties waar woorden vaak niet overeenkomen met daden. Voor mij zijn duidelijke afspraken essentieel. Ik heb gemerkt dat mensen soms goede bedoelingen hebben, maar door omstandigheden niet altijd betrouwbaar zijn. Ik probeer grenzen te stellen, maak alternatieve plannen en focus op gedrag om mijn vertrouwen te bepalen.
Ontdek hoe een lezer me vraagt hoe ik zou antwoorden op de vraag van een autismecoach wat ‘vanzelf’ gaat in het leven, en wat mijn antwoord hierop zou kunnen zijn.