In deze blog verken ik de verschillende manieren waarop autistische mensen Halloween ervaren, variërend van onverschilligheid en voorzichtig enthousiasme tot angst en actieve vermijden. Veel reacties in artikels, onderzoek, social media en blogs geven aan dat de viering op hun eigen voorwaarden kan plaatsvinden, waarbij sociale druk en specifieke behoeftes belangrijk zijn. Geen enkele ervaring is representatief voor iedereen.
Een vrouw van zevenenzeventig reflecteert op haar leven en de impact van haar autisme, dat ze pas op haar eenenzeventigste ontdekte. Ze herinnert zich haar overleden broer Robert en haar jeugd. Kunst biedt haar troost; ze schildert en volgt cursussen. Ondanks het ouder worden en de uitdagingen, blijft ze actief en creatief.
Ontdek de 50 populairste blogartikelen over autisme en hoe dit ons dagelijks leven beïnvloedt. Persoonlijke verhalen en unieke inzichten. Bij elke titel staat een link die verwijst naar het artikel.
Autisme draaide lang om tegenwoordig vooral over grensoverschrijdende talenten en te hoge onderliggende verwachtingen. Een pleidooi voor echte aanvaarding.
In gesprekken over autisme en inclusie voel ik me vaak niet gehoord. De discussie omarmt vaak een simplistisch beeld van autisme, terwijl de echte inclusie vraagt om een breder begrip van diversiteit en verstelbare verwachtingen binnen de samenleving.
In dit artikel hekel ik de uitdrukking ‘een lans breken’. In een wereld vol verdeeldheid en brokken is geen ridderlijke strijdlust nodig, maar zorgzaamheid en verbinding. Betrokkenheid toon je niet door zaken stuk te maken of oorlogstaal te bezigen, maar door kwetsbaarheid te erkennen en te koesteren wat heel moet blijven.
In deze blog schrijf ik over de e-mail van de oprichter van de datingapp Atypiklove, die vraagt om een link naar hun artikel over autisme in dating. Ik waardeer het advies, maar benadruk dat het artikel vooral slim reclame is, wat de menselijke kwetsbaarheid omzet in een marketingtruc. Echte verbinding gaat om duidelijke behoeften, niet zozeer over diagnoses.
Mirjam Groen’s boek “De autismekloof” onderzoekt de lange onzichtbaarheid van autistische vrouwen. Ze deelt haar ontdekking van autisme op latere leeftijd en belicht het probleem van ‘hoogmaskeren’. Groen verbindt persoonlijke verhalen met wetenschappelijke inzichten, en pleit voor beter begrip van autisme in de vrouwelijke context, terwijl ze belangrijke vragen rond trauma aansnijdt.