In dit artikel onderzoek ik de mythe dat autistische mensen er jonger uitzien dan hun leeftijd. Wetenschappelijke studies tonen aan dat autisten vaker tekenen van versnelde veroudering vertonen, zowel lichamelijk als van binnen. De schatting van een jongere leeftijd kan afkomstig zijn van leefstijl en vooroordelen, maar ook door infantilisering en gebrek aan erkenning van hun echte gezondheidsbehoeften.
Uta Frith, een vooraanstaande autismeonderzoeker, stelt in Times Educational Supplement (TES) begin maart, dat het hedendaagse autismespectrum zijn betekenis verliest door toenemende inclusiviteit van diagnoses. Ze pleit voor erkenning van verschillende subgroepen en vraagt zich af of de term ‘autisme’ nog passend is. Haar kritische reflecties zijn van belang voor onderwijs en behandeling, maar stuiten op felle kritiek vanuit de autistische gemeenschap. In dit artikel ga ik dieper in op de inhoud en de ontvangst.
In dit artikel beschrijf ik de complexe wrijvingen tussen autisme en digitale cultuur. Ik beschrijf tien dogma’s die binnen de online autismegemeenschap zijn ontstaan, zoals de strijd om taal en zelfdiagnose. Ik pleit voor een evenwicht tussen ervaringskennis en expertisen en benadrukt het belang van inclusie en nuance.
In mijn leven ontstaan vaak momenten van onduidelijkheid Terwijl ik worstel met een gebrek aan structuur en richting, en een wandeling maak, vind ik geen antwoorden in de natuur. Want de natuur heeft wel betere dingen te doen. De rest leest u in het artikel zelf.
Autistische volwassenen met hypermobiel Ehlers-Danlos syndroom (hEDS) of hypermobiliteitsspectrumstoornis (HSD) ervaren een complexe samenhang van symptomen zoals vermoeidheid, pijn en overprikkeling. Een recente studie toont aan dat deze combinatie leidt tot slechtere lichamelijke en mentale gezondheid, en roept op tot een integrale benadering in de zorg.
Als hulpverlener is het cruciaal om echt te luisteren naar mensen die moeite hebben met communicatie, zoals degenen met autisme. Enkele belangrijke tips omvatten: erkenning van hun perspectief, respect voor hun communicatievoorkeuren, en eerlijkheid over tijd. Elke kleine aanpassing kan van groot belang zijn. Stel vragen die hun unieke behoeften adresseren en behandel hen als individuen.
Iris, een 29-jarige autistische vrouw, beschrijft hoe liefde voor haar betekent dat er begrip is voor haar manier van zijn en voelen. Ze benadrukt het belang van duidelijke communicatie, veiligheid en bewustzijn van prikkels. Liefde is voor haar geen grootse gebaren, maar kleine, consistente acties die haar helpen zich gezien en geaccepteerd te voelen.
Pim, werkzaam in IT en management, reflecteert op zijn leven met autisme, dat hij pas later ontdekte na de diagnoses van zijn zonen. De spanning in sociale situaties en het camoufleren van zijn ware zelf brengen uitdagingen. Hij leert samen met zijn kinderen strategieën om te navigeren door hun unieke ervaringen.
Tistje 