Mjin blog Tistje.com viert zijn achttienjarig bestaan en biedt een uitgebreide verzameling teksten over autisme, relaties en meer. Het begon als een manier om met schrijversblok om te gaan, maar groeide uit tot een platform voor ervaringen en reflecties. Het richt zich op de interactie tussen individuen en hun omgeving, en daagt de gevestigde opvattingen rondom autisme uit.
In het verhaal van Lieze beschrijft ze haar dagelijks leven als autistische vrouw met GI-problemen. De constante angst voor ongemak en ongemakkelijke situaties leidt tot het vermijden van sociale activiteiten en een beperkte levenskwaliteit. Ze verlangt naar begrip en tijd van artsen om hun ervaringen te delen.
De nieuwe Barbie met autisme genereert wereldwijd discussie. Voor sommige kinderen, zoals Mikko, biedt ze herkenning en zichtbaarheid. Critici wijzen echter op stereotypering en het risico dat diverse ervaringen binnen het autisme niet worden weerspiegeld. De pop opent belangrijke gesprekken over inclusie en marketing, maar blijft een onderwerp van debat.
In deze blog beschrijf ik mijn ongemakkelijke omgang met complimenten, die ik vaak als stressvol ervaar in plaats van als bevestiging. Rationele en emotionele reacties staan tegenover elkaar. Specifieke, schriftelijke feedback en daden die vertrouwen uitstralen, verkies ik boven vage complimenten. Het artikel pleit voor vertrekken vanuit de persoon aan wie je complimenten geeft en een verandering in de complimentencultuur.
Een recente studie uit 2026 toont aan dat autistische werknemers extreem hoge stressniveaus ervaren door onvriendelijke werkomgevingen, niet door een gebrek aan veerkracht. De focus op individuele coping-strategieën negeert de systematische problemen die deze werknemers ondervinden. Werk en leef omgevingen moeten aangepast worden om talenten te laten bloeien in plaats van overleven.
Nieuw onderzoek van de Universiteit van Oxford toont aan dat autistische volwassenen vaker PTSS ontwikkelen, niet door meer trauma, maar door sterkere zelfkritiek en vervreemding. De interne verhalen die zij over hun ervaringen vormen, spelen een cruciale rol bij hun lijden. Validatie en gemeenschap zijn essentieel voor hun herstel.
Na het begin van een nieuwe periode ervaar ik interne strubbelingen tussen de druk van buitenaf en de behoefte om in eigen tempo te starten. Ik reflecteer op mijn cyclische levensloop van bloei en herstel, benadrukken het belang van zelfkennis, en probeer slimmer om te gaan met energie door kleine stappen te zetten richting groei en zelfbehoud.
Het nieuwe jaar roept een dubbel gevoel op, met de belofte van structuur en de druk van verandering. Voor één effectieve benadering van voornemens is het essentieel om zelfkennis als basis te nemen. In plaats van alles aan wilskracht te koppelen, richt men zich op inzicht en persoonlijke groei, geïnspireerd door universele verlangens.