Veel autistische mensen blijven ongediagnosticeerd en missen passende ondersteuning, sommige mensen op het internet spreken ook over bewust veinzen van autisme hoewel cijfers daarover ontbreken. Een vergissing, twijfel of andere verklaring is niet hetzelfde als bedrog. Ook camoufleren kan problemen onzichtbaar maken. Daarom zijn zorgvuldige beoordeling, minder wantrouwen en meer aandacht voor dagelijkse ondersteuningsbehoeften belangrijker dan bepalen wie “echt” autistisch is.
Een verklarende woordenlijst van uiteenlopende begrippen die op deze blog staan, rond autisme, diagnostiek, denken, prikkelverwerking, energie, samenleving en zingeving. Ook thema’s als maskeren, overprikkeling, inclusie, zelfregie, waardigheid en levenskwaliteit krijgen praktische, begrijpelijke uitleg.
Een goede dag bewijst niet dat een autistisch persoon voortaan zonder ondersteuning kan. Succes hangt vaak samen met voorbereiding, hulp en omstandigheden, en kan veel energie kosten. Vraag daarom niet alleen wat iemand kan, maar wat dit mogelijk maakt en volhoudbaar maakt. Zelfstandigheid kan juist betekenen dat iemand passende ondersteuning kiest en behoudt.
Een waardevol autistisch leven hoeft geen succesverhaal, uitzonderlijk talent of inspirerend einde te bevatten. Zorg en ondersteuning zijn rechten, geen beloningen voor prestaties. Levenskwaliteit draait om welzijn, keuzevrijheid, relaties en passende omstandigheden, niet enkel om zelfstandigheid of zichtbare productiviteit. Vooruitgang kan ook betekenen dat er minder wordt gevraagd, terwijl persoonlijke regie behouden blijft.
Een studie naar wat autistische volwassenen een goed leven vinden, benadrukt passies, gemeenschap, belangenbehartiging en zelfacceptatie. In dit artikel stel ik me vragen of deze idealen geen nieuwe verplichtingen worden. Niet iedereen kan of wil hobby’s in geld omzetten, activisme bedrijven of maskers afleren. Echte acceptatie vereist vooral maatschappelijke aanpassing, inclusie en ruimte om zonder prestaties te bestaan.
Wachtend op het perron ontmoet ik een vrouw met een Slavisch accent die me aanspreekt om hulp bij het kopen van een treinkaartje. Na wat praten merk ik dat ze niet oprecht is. Uiteindelijk verlaat ze mij zonder ticket, wat me achterlaat mijmerend over kunst van bedrog en de schijn van kwetsbaarheid.
Op Allerheiligen ervaren autistische mensen de traditie op verschillende manieren. Veel reacties tonen de spanning tussen persoonlijke rituelen en sociale verwachtingen. Sommigen vinden troost in voorspelbaarheid, terwijl anderen liever hun eigen manier van herdenken kiezen. Verdriet is individueel en niet beperkt tot zichtbare emoties of gedragingen.
In deze blog verken ik de verschillende manieren waarop autistische mensen Halloween ervaren, variërend van onverschilligheid en voorzichtig enthousiasme tot angst en actieve vermijden. Veel reacties in artikels, onderzoek, social media en blogs geven aan dat de viering op hun eigen voorwaarden kan plaatsvinden, waarbij sociale druk en specifieke behoeftes belangrijk zijn. Geen enkele ervaring is representatief voor iedereen.