Maksim, een vijfenvijftigjarige man, vertelt over zijn leven als autistische man zonder de vaardigheid om sociale ‘scripts’ te begrijpen. Ondanks zijn professionele bekwaamheden voelt hij zich vaak een buitenstaander en ervaart de eenzaamheid van het niet kunnen maskeren. Hij verwacht beterschap van de samenleving.
In dit interview stel ik DeepSeek, een Chinese AI chatbot, vijf vragen in de reeks van interviews met AI over autisme. DeepSeek ziet autisme als brede neuro-ontwikkelingsvariatie, met ruimte voor medische zorgnoden, sociale barrières en neurodiversiteit. De chatbot kan helpen bij taal, structuur, planning en voorbereiding, maar niet bij crisis of menselijke nabijheid. DeepSeek waarschuwt voor fouten, online vertekening, privacyrisico’s en uitsluiting. Inclusieve AI vereist transparantie, brede betrokkenheid en blijft altijd aanvulling op ondersteuning.
Diagnoses als autisme zijn nuttig voor ondersteuning, maar falen als instrument voor dagelijks leven of zelfreflectie. Ze lossen praktische strubbelingen niet op en bieden geen garantie op wederzijds begrip. In dit stuk pleit ik om ook verder te kijken, persoonlijke groei te omarmen en niet te blijven hangen in echokamers of versmalling van de comfortzone.
Gisterenavond bleven mijn liefste en ik buitengesloten omdat we onze sleutels binnen hadden gelaten. Na een belletje naar een slotenmaker, die ons na een halfuur kwam helpen, werd de deur na nog een half uur wroeten geopend. De ervaring leidde tot reflecties over de avond en het belang van samenwerking en voorzichtigheid.
Mensen zien dat ik schrijf, denk en spreek, en besluiten dat alles mij makkelijk moet afgaan. Maar mijn autisme maakt mijn profiel grillig: kracht en beperking bestaan tegelijk. Een goed gesprek of artikel verbergt vaak voorbereiding, stress en herstel. Slim lijken betekent niet dat dagelijkse taken vanzelf lukken.
Waarom ik stop met wachten op begrip en met pogingen om succesvol in elke omgeving te passen. Mijn autisme is bruikbare informatie, geen vlag waarachter ik loop. Ik pas me aan zonder onzichtbaar te worden, vraag gerichte hulp en bouw bruggen zonder mezelf daarbij op te branden.
Zintuiglijke prikkels kunnen mijn dagelijks leven sterk beïnvloeden, maar ze verklaren niet alles aan mijn autisme. Geluid, licht of drukte spelen samen met sociale verwachtingen, verwerkingstijd, behoefte aan duidelijkheid, vermoeidheid, lichaamssignalen en eerdere ervaringen. Begrip vraagt daarom geen snelle diagnose, maar een open vraag: wat maakt deze situatie moeilijk?
De zomer wordt vaak als een tijd van vreugde gezien, maar voor sommigen betekent het juist stress en somberheid, om uiteenlopende redenen. In deze blog bespreek ik vanuit eigen ervaringen hoe zomerdepressie zich kan uiten (en waarin ik een verschil zie met onder/overprikkeling vanuit autisme).