Mensen zien dat ik schrijf, denk en spreek, en besluiten dat alles mij makkelijk moet afgaan. Maar mijn autisme maakt mijn profiel grillig: kracht en beperking bestaan tegelijk. Een goed gesprek of artikel verbergt vaak voorbereiding, stress en herstel. Slim lijken betekent niet dat dagelijkse taken vanzelf lukken.
Waarom ik stop met wachten op begrip en met pogingen om succesvol in elke omgeving te passen. Mijn autisme is bruikbare informatie, geen vlag waarachter ik loop. Ik pas me aan zonder onzichtbaar te worden, vraag gerichte hulp en bouw bruggen zonder mezelf daarbij op te branden.
Zintuiglijke prikkels kunnen mijn dagelijks leven sterk beïnvloeden, maar ze verklaren niet alles aan mijn autisme. Geluid, licht of drukte spelen samen met sociale verwachtingen, verwerkingstijd, behoefte aan duidelijkheid, vermoeidheid, lichaamssignalen en eerdere ervaringen. Begrip vraagt daarom geen snelle diagnose, maar een open vraag: wat maakt deze situatie moeilijk?
De zomer wordt vaak als een tijd van vreugde gezien, maar voor sommigen betekent het juist stress en somberheid, om uiteenlopende redenen. In deze blog bespreek ik vanuit eigen ervaringen hoe zomerdepressie zich kan uiten (en waarin ik een verschil zie met onder/overprikkeling vanuit autisme).
In deze blog bespreek ik een Vlaamse columnist die eflecteert op de actualiteit van autisme en diagnoses tijdens een zomerterras met dertigers. Hij bekritiseert het verarmen van diagnostische zorg en de trivialiserende erkenning van autisme. De column roept vragen op over wie er echt onder lijdt, maar negeert de ervaringen van de meeste autistische mensen en hun omgeving.
Een reflectie op de bijdrage van Hilde Geurts, hoogleraar klinische neuropsychologie, op Linkedin, waarin ze pleit voor meer aandacht voor autistische verhalen. In mijn reflectie beschrijf ik waar Geurts sympathiek is, en waar ze de bal misslaat, omdat ze, net zoals velen, lijkt mee te gaan in een dynamiek die het autismedebat verarmt.
In dit leesverslag van het boek “Diversiteit bij autisme” van Colette de Bruin en dr. Fabienne Naber bespreek ik hoe het boek gaat over autistische kenmerken die variëren per individu. Het boek wijst op het belang van context en stress in gedrag en pleit voor een breder begrip van autisme, vrij van simplistische verklaringen. Toch verwerk ik ook enkele kritische noten in het boek dat over het algemeen het lezen waard is.
Ik reageer op een onvriendelijk bericht dat kritiek levert op mijn blog en mij labelt met psychologische termen, zoals “entitlement”, “prinses op de erwt” en “reddersreflex”. Ik bespreek deze en benadruk dat mijn kritiek vanuit echte ervaringen komt en niet gericht is op individuen, maar op systemen.