Op zondagmiddag ervaar ik een tussengevoel, tussen weekend en werkweek. Ik heb al een tijdje last van weekendangst en mijn routines helpen voor houvast. Ondanks de drukte en prikkels voel ikj ook momenten van dankbaarheid. Wandelingen met zijn partner bieden hem rust, maar onverwachte ontmoetingen onderweg kunnen wel eens belastend zijn.
In dit artikel ga ik in op de kritiek op de idee dat autistische mensen een sterker rechtvaardigheidsgevoel zouden hebben. Ik haal aan dat dit een complex fenomeen vereenvoudigt tot een exclusief kenmerk. Het rechtvaardigheidsgevoel is volgens mij eerder een gevolg van logica, trauma en biologische reacties dan van morele superioriteit.
Maaike Helmer, gediagnosticeerd met autisme op tweeënveertigjarige leeftijd, reflecteert in haar autobiografie op haar leven. Ze verkent hoe een diagnose haar helpt de impact van jarenlang maskeren, sociale misverstanden en vermoeidheid te begrijpen. Het boek biedt herkenning voor laat gediagnostiseerde vrouwen en pleit voor nuance in de discussie over autisme.
Vera, een autistische vrouw vertelt over haar leven en de ervaring van haar autisme, dat ze op haar vierendertigste gediagnosticeerd kreeg. Ondanks de worstelingen met sociale interacties en gevoelens van afwijkendheid, vond ze erkenning in haar diagnose. Creatieve uitlaatkleppen zoals schrijven en schilderen hielpen haar om haar intensiteit en emoties vorm te geven, wat leidde tot een dieper begrip van zichzelf en een nieuw evenwicht in haar leven.
Hoe leg je autisme uit aan iemand die geen zin heeft in theorie of er nog niets van weet? Bijvoorbeeld met een metafoor: Autisme is als sangria in een bowl punch: het geeft alles in jouw smaak, maar jij bent altijd meer dan je autisme, met je eigen kom, fruit en manier van proeven. In die sangria zit ook hoe jouw brein de wereld leest: welke patronen het ziet, welke dingen het verwacht en hoe het reageert als iets anders loopt dan gedacht. Tegelijk is het slechts een metafoor, dus niet zaligmakend.
Als autistische ervaringsdeskundige heb ik diverse situaties meegemaakt in het hoger onderwijs, soms met een gebrek aan respect en motivatie van het publiek. In dit artikel ga ik in op drie situaties, en wat ik daarvan geleerd heb.
Armand, 55 jaar en autistisch, beschrijft zijn leven dat gekenmerkt wordt door sociale uitdagingen en sensorische overbelasting. Ondanks zijn (late) diagnose op 51-jarige leeftijd, vindt hij rust en inzicht. Hij reflecteert op de impact van zijn autisme op relaties, vooral met zijn ex-vrouw, en leert nu open te communiceren met zijn kinderen.
In dit artikel onderzoek ik de mythe dat autistische mensen er jonger uitzien dan hun leeftijd. Wetenschappelijke studies tonen aan dat autisten vaker tekenen van versnelde veroudering vertonen, zowel lichamelijk als van binnen. De schatting van een jongere leeftijd kan afkomstig zijn van leefstijl en vooroordelen, maar ook door infantilisering en gebrek aan erkenning van hun echte gezondheidsbehoeften.
Tistje 