Ik bespreek hoe Jason Arday, de jongste autistische prof in Cambridge, autisme een plaats geeft in zijn memoires en aangeeft hoe doorzettingsvermogen en systeembarrières zijn leven (en vroege dood) bepalen. Ik combineer het met een kritische blik op de sterke ‘overwinnaarsmythe’ die doorheen zijn boek loopt.
Een studie uit 2026 onder autistische volwassenen toont aan dat werk de levens tevredenheid kan verhogen, maar niet per se leidt tot meer geluk of minder depressie. De kwaliteit van de werkplek, zoals communicatie en aanpassingen, blijkt cruciaal voor het welzijn. Een baan is geen garantie voor betere geestelijke gezondheid of meer inclusie.
Games kunnen helpen om autisme te begrijpen. In Amerika meten onderzoekers met een spel hoe het brein prikkels verwerkt. In Vlaanderen laten spellen zien hoe stressvol veel prikkels zijn. Maar een spel toont niet alles. Betrekken van verschillende mensen rond de opmaak en communicatie rond de game maken of kraken de uitkomst.
Het artikel bespreekt de impact van aangesproken worden op persoonlijke identiteit en hoe mensen vaak te snel oordelen op basis van uiterlijk en taalgebruik. Het benadrukt het belang van nadenken bij communicatie en de gevolgen van onnauwkeurige aanspreking. Goed aangesproken worden draagt bij aan een gevoel van erkenning en begrip en betere gesprekken.
Emino vzw, een begeleidingscentrum naar werk, lanceert een campagne op sociale media over autisme op de werkvloer, en noemt het een ziekte die autisten meenemen op het werk. De gebruikte meme, die autisme banaliseert, mist de juiste toon en nuance. Er is behoefte aan een meer genuanceerde benadering die zowel medische als sociale aspecten van autisme erkent en een veilige werkomgeving bevordert.
Een nieuw onderzoek toont aan dat autistische mensen meer geld neigen te geven aan vreemden, vaak evenveel als aan bekenden, wat hen potentieel financieel kwetsbaarder maakt. Dit gedrag kan voortkomen uit een verschillend begrip van sociale afstand en eerlijkheid. Het risico bestaat dat autistische individuen uitgebuit worden door onbekenden.
Ongeveer de helft van de autistische volwassenen heeft ernstige slaapproblemen, vaak onderschat. Onderzoek naar het digitale programma i-Sleep Autism toont verbeteringen in slaapkwaliteit, maar ook hoge uitval door moeilijkheden in het volhouden. Persoonlijke ervaringen en menselijk contact blijven cruciaal voor effectieve ondersteuning bij slapeloosheid.
Maksim, een vijfenvijftigjarige man, vertelt over zijn leven als autistische man zonder de vaardigheid om sociale ‘scripts’ te begrijpen. Ondanks zijn professionele bekwaamheden voelt hij zich vaak een buitenstaander en ervaart de eenzaamheid van het niet kunnen maskeren. Hij verwacht beterschap van de samenleving.