NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Jessica, een neurodivergente vrouw met een autistische broer, vraagt me hoe ik de donkere randen onder de ogen van de autistische mensen in haar omgeving, die ze steeds vaker opmerkt, zou kunnen verklaren en wat eraan te doen is. Ik probeer er vanuit mijn eigen ervaringen met donkere randen (en vanuit mijn autismebeleving natuurlijk) op te antwoorden.
Een samenvatting, bespreking van en enkele kritieken op de tekst ‘the foundations of autistic flourishing’ van twee autismeonderzoekers, die pleiten voor een aantal veranderingen in het autismeonderzoek in functie van autistisch welbevinden.
Bart, een lezer van deze blog, stelt me de vraag of er zoiets als ‘typisch autistisch’ bestaat. Hij wordt immers om de haverklap ‘typisch autistisch’ genoemd door zijn omgeving. Ik probeer zijn vraag te beantwoorden vanuit mijn ervaringen en ideeën, met nuance.
Innerlijke rust en ontspanning, daar heb ik al als kind af aan als last mee. Nog steeds is het een mysterie. In deze blog zet ik op een rijtje waar ik er al van weet, en hoe ik het probeer te bereiken, vanuit mijn eigen perspectief natuurlijk.
Toen ik de vraag kreeg, via deze blog, welk woord volgens teveel wordt gebruikt, dan is dat op dit moment zonder twijfel ‘omarmen’. Alles wordt omarmen, van ‘omarm je shit’ tot ‘omarm je fun’ en alles daartussen. Soms zelfs ‘omarm je autisme’. In deze blog vertel ik waarom.
Een fictie denkexperiment als antwoord op de vaak gestelde vraag wat ik zou verkopen mocht ik een winkel openen. Wat meer voeten in de aarde heeft dan de meeste mensen denken.
Geïnspireerd door de lectuur van de eindproef van filosoof Wendy Lampen over de noodzaak om naar autistische mensen te luisteren om autisme onderzoek en autisme praktijk meer op elkaar aan te sluiten
Cyriel, een man met autisme, wil graag zijn verhaal kort vertellen op mijn blog. Bij deze hoe hij de wereld begrijpt.
Tistje 