In dit stukje schrijf ik over mijn online communicatiestijl, met de nadruk op eerlijkheid, concreetheid en authenticiteit, mijn voorkeur voor schriftelijke communicatie boven video- en audiogesprekken, en mijn behoefte aan duidelijke, letterlijke communicatie op voorspelbare platformen, en individueel comfort.
Vroeger ervoer ik veel frustratie om ik van alles en nog wat verloor en niet meer terugvond. Tegenwoordig gebruik ik trackers en airtags. In bepaalde mate heeft dit geholpen, maar toch is mijn frustratie niet helemaal opgelost. In deze blog vertel ik waarom.
Een persoonlijke reflectie over het vinden van tevredenheid in mijn eenvoudige gelukjes en pleziertjes terwijl ik staar naar de (schijnbare) glamour van sommige anderen hun leven
Het inspirerend verhaal van Stijn, een autistische man die in De Standaard zijn groeiproces en zelfontwikkeling beschrijft dat begon toen hij op zijn zestiende zijn autismediagnose kreeg. Aansluitend een reactie op het artikel dat ik gemaild kreeg van Sarah, die benadrukt dat autistische mensen ook actief op zoek gaan naar sociale evenementen, en dat het belang van uiteenlopende noden en behoeften van autistische mensen niet onderschat mag worden.
Leesverslag van het boek ‘lifehacks voor vrouwen’
Een reflectie op het (te) vaak gegeven advies om in de natuur te zijn om me beter in mijn vel te voelen en in het bijzonder om de gunstige effecten op mijn autisme.
Hoewel ik positieve effecten erken, vind ik dat er heel veel verschillende factoren zijn die bepalen of in de natuur zijn wel zo positief is, en vind ik het jammer de natuur zo ‘nuttig’ zou moeten zijn.
Theo heeft moeite met regen en vraagt me wat ik doe als het regent. Hij vind dat zijn autisme zijn last met regen nog verergert. Zelf heb ik er iets minder last van, en in deze blog doe ik enkele suggesties wat hij zou kunnen doen.
De kans om een bord langs de autosnelweg te krijgen is een uitgesproken gelegenheid om na te denken over wat ik zou kunnen tonen dat staat voor mijn identiteit, interesses en creativiteit.
Tistje 