De eerste indruk die ik aan mensen wil geven, hangt natuurlijk ook af van welke mensen ik ontmoet, maar hoedanook geeft zo’n indruk volgens mij een verkeerde voorstelling van wie ik ben. Niettemin probeer ik enkele eigenschappen van die eerste druk na te streven, en het besef dat er hoedanook misvattingen kunnen blijven ontstaan.
Wat favoriete mensen zijn, volgens mij, die vraag krijg ik wel eens, wat mijn favoriete mensen zijn, als toetje na het familiediner. Wat ik op zo’n heikele vraag antwoordt, lees je in deze blog.
In deze blog bespreek ik mijn ingewikkelde relatie met djinns en beschrijf uiteindelijk drie wensen die ik graag zou zien uitkomen.
In deze blog schrijf ik over het idee van gegarandeerd succes. Hoewel deze zekerheid op het eerste gezicht zelfvertrouwen en verkenning zou kunnen bevorderen, is mijn vreesr dat dit zou leiden tot verlamde voorzichtigheid vanwege hoge verwachtingen en het gepercipieerde verlies van leerkansen. De zekerheid van nooit falen zou bij mij wellicht stagnatie eerder dan groei teweegbrengen.
Waarom ik steeds maar blijf uitstellen, tenzij als het gaat om deze blog tot een einde te brengen.
Iets ‘als ik al mijn bezittingen verloren was’, kan ik me natuurlijk niet voorstellen, maar ik probeer ik het niettemin in deze blog.
In deze blog ga ik na wat het betekent om volwassen te zijn als autistische persoon., waarbij ik de nadruk leg op bepaalde persoonlijke ervaringen die volwassen zijn inluiden eerder dan psychologische of biologische ontwikkelingen of wat de maatschappij van mij verwacht. Ik zie volwassen voelen als een werk in uitvoering, geen eindpunt maar groei naar respect voor alle andere fasen van ontwikkeling.
In deze blog heb ik het over hoe moeilijk het is om een moeilijkste persoonlijke doel te kiezen. Ik kijk naar verschillende doelen zoals omgaan met mensen, gezondheid, werk en persoonlijke ontwikkeling. Maar het moeilijkste doel is volgens mij goed omgaan met mijn eigen grenzen. Ik willen beter begrijpen en vertellen wat mijn grenzen zijn. Zo plan ik elke week een moment om te kijken naar wat ik allemaal kan doen. Zo wil ik voorkomen dat het te veel wordt en ik ze mijn eigen grenzen (en ook die van anderen) respecteren.