Vera, een autistische vrouw vertelt over haar leven en de ervaring van haar autisme, dat ze op haar vierendertigste gediagnosticeerd kreeg. Ondanks de worstelingen met sociale interacties en gevoelens van afwijkendheid, vond ze erkenning in haar diagnose. Creatieve uitlaatkleppen zoals schrijven en schilderen hielpen haar om haar intensiteit en emoties vorm te geven, wat leidde tot een dieper begrip van zichzelf en een nieuw evenwicht in haar leven.
In het verhaal van Lieze beschrijft ze haar dagelijks leven als autistische vrouw met GI-problemen. De constante angst voor ongemak en ongemakkelijke situaties leidt tot het vermijden van sociale activiteiten en een beperkte levenskwaliteit. Ze verlangt naar begrip en tijd van artsen om hun ervaringen te delen.
Lies, een 44-jarige autistische vrouw, beschrijft haar unieke manier van informatieverwerking, waarin ze eerst details opmerkt voordat ze het geheel ziet. Haar intelligente brein geraakt snel uitgeput door sociale interacties en interne signalen die niet goed functioneren. Praktische steun biedt haar de nodige rust, terwijl structuur en logica haar helpen gelukkig te zijn.
Alex, 32 jaar, deelt zijn verhaal over autisme en vervreemding. Als een kameleon past hij zich aan om erbij te horen, wat leidt tot uitputting en eenzaamheid. Na zijn diagnose ervaart hij een bevrijding en toestemming om authentiek te zijn. Hij benadrukt de noodzaak van zichtbaarheid en communicatie over diverse uitingen van autisme.
Anna, 44, leeft met autisme en beschrijft de dagelijkse strijd om balans. Ondanks een liefdevol gezin en werk, voelt ze zich vaak overprikkeld en uitgeput. Ze leert grenzen stellen met hulp, maar blijft het moeilijk vinden in een veeleisende wereld. Haar grootste verlangen is om simpelweg in stilte en rust te leven. Dit is haar verhaal.
Warre ontdekte op 38-jarige leeftijd zijn autisme, wat hem een nieuw perspectief op zichzelf gaf. Hij beschrijft hoe hij liefde en relaties ervaart, vooral met zijn partner Lise, die ook autistisch is. Hun relatie is gebaseerd op eerlijkheid en voorspelbaarheid, waarbij ze elkaar volledig accepteren en steun bieden in een complexe wereld.
Rita ontving als grootmoeder haar autisme-diagnose, reflecteert op haar levenservaringen. Na jaren van proberen ‘mee te draaien’, vond ze eindelijk een thuis in zichzelf. Haar relatie met haar kleindochter is gebaseerd op stille connectie, wat haar een gevoel van mildheid geeft voor zichzelf en anderen.
Louise, 36, ontdekte op 31-jarige leeftijd haar autisme. Vroeger voelde ze zich een ‘lastig meisje’, maar de diagnose gaf haar inzicht in haar ervaringen. Ze ziet haar autisme als iets dat onzichtbare botsingen veroorzaakt met de wereld. Het is volgens haar niet meteen een probleem om op te lossen, maar een unieke manier van zijn die vraagt om acceptatie en begrip.