In deze blog beschrijf ik het onderzoek naar de houding van autistische volwassenen tegenover hun autisme dat lijkt aan te tonen dat ervaringen van pesten en sociale steun tijdens de jeugd belangrijke factoren zijn. Pesten lijkt de kans te vergroten dat men de neurodiversiteitsbenadering omarmt. Een formele diagnose wordt vaak gezien als een keerpunt voor zelfacceptatie, maar ook als een bron van bewustzijn van frustratie over eerdere uitsluiting.
In deze blog bespreek ik het proefschrift van Alvin van Asselt over hoe autistische mensen omgaan met stress en sociale pijn, waarbij ik ook enkele bedenkingen heb, en tien dingen die ik heb meegenomen uit het proefschrift aan het einde van mijn bespreking zet.
Al jaren lees ik regelmatig academische artikels, onder andere over autisme. In dit artikel schrijf ik over hoe ik het abstract, de samenvatting die vaak voorafgaat aan het eigenlijke artikel ervaar.
In deze blog bespreek ik een grootschalig Nederlands onderzoek onder 1.315 autistische volwassenen dat onthult dat effectieve ondersteuning vaak ontstaat uit individuele gesprekken met hulpverleners en praktische hulp bij dagelijks functioneren. Psycho-educatie, begeleiding bij werk en groepstherapie worden minder gewaardeerd. De resultaten benadrukken de noodzaak van maatwerk en aandacht voor de unieke behoeften van elke cliënt.
Onlangs las ik een artikel over de Dual Mind Theorie (DMT) van Derek en Caly Mickelson die een (nieuwe?) kijk op autisme biedt, waarbij de focus ligt op hoe informatie wordt verwerkt in het brein. Terwijl autistische personen moeite hebben met automatische, snelle verwerking, vereisen ze handmatige focus op details. De theorie erkent zowel de uitdagingen als de unieke waarnemingen van autisten, maar kan de emotionele impact en frustratie van hun ervaringen niet volledig vangen. Ik formuleer enkele bedenkingen.
In dit artikel bespreek ik de studie van Bellon-Harn en collega’s (maart 2026) dat onderzoekt hoe autistische volwassenen hun communicatie op Instagram beschrijven. Hoewel thema’s als misverstanden en het belang van verschillende communicatiestijlen naar voren komen, staat de methodologie ter discussie. Ik bespreek hoe misleidend het is om hashtags te beschouwen als vanzelfsprekend van autistische personen (en van welke autistische groepen dan).
Uta Frith, een vooraanstaande autismeonderzoeker, stelt in Times Educational Supplement (TES) begin maart, dat het hedendaagse autismespectrum zijn betekenis verliest door toenemende inclusiviteit van diagnoses. Ze pleit voor erkenning van verschillende subgroepen en vraagt zich af of de term ‘autisme’ nog passend is. Haar kritische reflecties zijn van belang voor onderwijs en behandeling, maar stuiten op felle kritiek vanuit de autistische gemeenschap. In dit artikel ga ik dieper in op de inhoud en de ontvangst.
Autistische volwassenen met hypermobiel Ehlers-Danlos syndroom (hEDS) of hypermobiliteitsspectrumstoornis (HSD) ervaren een complexe samenhang van symptomen zoals vermoeidheid, pijn en overprikkeling. Een recente studie toont aan dat deze combinatie leidt tot slechtere lichamelijke en mentale gezondheid, en roept op tot een integrale benadering in de zorg.
Tistje 