In deze tekst over Valentijn deel ik mijn ervaringen met liefde en Valentijnsdag samen met Roos, mijn autistische vrouw. Onze romantiek draait om begrip, voorspelbaarheid en gezamenlijke afspraken in plaats van clichés. Echte intimiteit ontstaat uit kleine momenten en eerlijke communicatie, waarbij we liever onze eigen regels volgen dan de maatschappelijke verwachtingen.
In deze blog gaat het over de uitdagingen van autisme en de impact ervan op interacties met anderen. Over de balans tussen zelfacceptatie en verantwoordelijkheid, over het belang van vriendelijkheid en begrip, en over de noodzaak om de gevolgen van gedrag te erkennen. En uiteindelijk over de meest leefbare gezamenlijke oplossing in relaties.
Leesverslag van Wesley Kerrebrouck’s boek, ‘Autisme in Relaties: Een gids voor wederzijds begrip.’
In deze blog vertel ik hoe ik ls autistische volwassene ervaar hoe mijn brein, gebaseerd op voorspellingen, mijn liefdesleven beïnvloedt. Onverwachte gebeurtenissen en sensorische overprikkeling creëren stress. Open communicatie, voorspelbare routines, respect voor zintuiglijke behoeften, flexibiliteit en gezamenlijke probleemoplossing zijn cruciaal. Deze strategieën, gebaseerd op het boek “Autisme en het Voorspellende Brein”, versterken onze relatie en bevorderen wederzijds begrip.
In deze blog analyseer ik de tien adviezen die ik het vaakst krijg in mijn leven, voorgesteld in een mindmap. Ik bespreek de adviezen omgaan met sociale, emotionele en zintuiglijke uitdagingen. Ik benadruk het belang van zelfbewustzijn, het accepteren van hulp, en het vinden van persoonlijke balans, terwijl ik kritisch kijk naar de realiteit en uitvoerbaarheid van de tips.
Een persoonlijke reflectie op Valentijnsdag, een complexe dag vol emoties en perspectieven, die vaak een uitdaging vormt. Ik pleit voor een dag met ruimte voor authentieke liefdesuitingen, bewustwording en inclusiviteit. Om het toegankelijker te maken, is meer bewustzijn en autismevriendelijke aanpak nodig, naast het verminderen van commerciële druk.
In deze blog beschrijf ik kort 10 dilemma’s uit mijn dagelijks leven, op vlak van sociale evenementen, vergaderingen, openbaar vervoer, sociaal wonen, …
In een wereld die spontaan gedrag vaak als onbestaand of als een tegengestelde van autisme ziet, wil ik graag een ander licht werpen op spontaniteit. Hoewel sommige mensen, die mij lezen of mij (denken te) kennen in mijn persoonlijk leven, vinden dat spontaniteit zeldzaam is in mijn leven, heb ik op verschillende momenten net ervaren dat spontane acties deel uitmaken van wie ik ben. In deze blog ga ik daar op een persoonlijke manier op in.
Tistje 