Vroeg of laat, op een bepaald moment, komt de vraag hoe het verder moet. Ik vind dat een moeilijke vraag. Ik benijd mensen die daar meteen een antwoord op hebben, van ‘ik weet het niet’ tot ‘zo vind ik dat het verder moet’. Ik benijd ook mensen die meteen om meer informatie vragen met ‘hoe bedoel je?’, of die in geen tijd een pasklaar uitgebreid en concreet antwoord weten te verzinnen. Zelf ben ik daar veel minder sterk in. Hoe ik mijn antwoord verzin, beschrijf ik in deze blog op mijn mijn eigen manier.
David, een autistische lezer van mijn blog, vraagt me naar tips om zijn verveling op zondagochtenden te verdrijven of er goed mee om te kunnen gaan. Vanuit eigen ervaring en kennis probeer ik daarop genuanceerd een antwoord te schrijven.
Een citaat van de Zweedse auteur Clara Törnvall, geïnterviewd in De Morgen over haar nieuwe boek over vrouwen met autisme en hoe ze haar autismediagnose als een kans zag haar leven een nieuwe richting te geven.
Waarom hebben mensen het vaak voor ‘autistische personages’ die eigenlijk gewoon een deel van het verhaal zijn, terwijl ze autistische personen zelden voor vol nemen en vaak vergelijken met fictieve personages die geenszins autistisch zijn? Een voorbeeld is de recente versie van Wednesday Addams, die autistisch zou zijn. In deze blog schrijf ik mijn eigen gedacht neer over deze neiging en probeer te kijken wat we (niet) kunnen leren van het personage, als ze in levende lijve onder ons zou leven.
Het kan frustrerend kan zijn wanneer anderen denken te weten waar ze het over hebben voordat je zelfs maar de kans hebt gehad om je verhaal te vertellen. De zin “Dat kan ik me voorstellen” kan als afwijzing aanvoelen. Toch gebeurt het me vaak dat de zin ‘kan je er iets meer over vertellen’ tot een eindeloos gesprek leidt. In deze blog ga ik daar verder op in.
Hilde, niet-autistische moeder van drie zoons, stuurt me deze vraag: “moeder van drie zonen, waarvan de middelste autistisch is, mij dat ze voor een moeilijke beslissing staat. ‘Onze middelste zoon, Joeri, wordt binnenkort jarig. Hij wil graag een verjaardagsfeestje en hij zal een aantal klasgenootjes en vriendjes uitnodigen. Toch is hij over één ding zeer duidelijk: het andere autistische klasgenootje, Yarne, wil hij niet uitnodigen. Toch zijn Yarne’s moeder en ik dikke vriendinnen. Welke suggesties heb je voor een oplossing die min of meer iedereen tevreden stelt?’ Ik probeer vanuit eigen ervaring een genuanceerde oplossing te brengen.
Af en toe zenden lezers of anderen mij een verhaal toe, van zichzelf of over anderen in hun omgeving die autistisch zijn. Laura stuurde me dit verhaal hoe ze worstelde met haar communicatie en ideeën, maar uiteindelijk haar eigen weg, vrouw en dochter vond en hoe ze belandde in haar eigen pastabar op een Amerikaans eiland tegen de Canadees grens.
10 ervaringen waarvan ik als autistisch persoon geniet opgelijst en met wat verklaring eraan toegevoegd.
Tistje 