Elke, 45, ontdekte na haar autisme-diagnose op haar 40e dat ze jarenlang een façade had gedragen om geaccepteerd te worden. Door ‘unmasking’ leerde ze haar echte zelf te omarmen en pas na veel moeite kon ze professionele aanpassingen maken. Dit leidde tot meer innerlijke rust, maar ook verlies in relaties. Dit is haar verhaal.
In deze blog schrijf ik over mijn ervaringen met smart health trackers en wellness-apps vanuit het perspectief van een autistisch persoon. Deze technologieën interpreteren activiteiten en lichaamstoestand vaak verkeerd, wat leidt tot frustratie. Ik benadruk het belang van zelfbewustzijn en het luisteren naar eigen lichaamssignalen in plaats van afhankelijk te zijn van externe data.
Het nieuw Nederlands onderzoek van Meerman en collega’s benadrukt dat autistische jongvolwassenen ondersteund moeten worden om te bloeien, in plaats van hersteld te worden. Ze identificeren acht pijlers voor welzijn: autonomie, menselijk contact, gemoedsrust, persoonlijke ontwikkeling, gezondheid, plezier, werk, en zingeving. Ze gebruiken de capability-benadering die benadrukt het creëren van passende omstandigheden in plaats van focus op beperkingen.
In deze blog gaat het over de uitdagingen van autisme en de impact ervan op interacties met anderen. Over de balans tussen zelfacceptatie en verantwoordelijkheid, over het belang van vriendelijkheid en begrip, en over de noodzaak om de gevolgen van gedrag te erkennen. En uiteindelijk over de meest leefbare gezamenlijke oplossing in relaties.
Professionals die op fora discussiëren over diagnose-shoppen, ‘gestolen eer’ en de medische realiteit van autisme, het leidde tot wat artikels op blogs, ik vat het even samen en trek mijn eigen besluit
Was Hans Asperger een beschermer van “anders denkende” kinderen, of een radertje in een moordmachine? De roman The Matchbox Girldwingt ons om in de spiegel te kijken. In deze blog bespreek ik de rode draad.
“Waarom normaal niet werkt” van Dietrich Moerman en Daphné De Troch bekritiseert de traditionele werkstructuren in de kenniseconomie en pleit voor neurodiversiteit. Het boek legt een grote verantwoordelijkheid bij managers voor inclusie, maar genereert ook een ‘advocacy tax’ voor neurodivergente werknemers. Het mist vooral realistische oplossingen en verdoezelt complexe inclusie-uitdagingen.
Lies, een 44-jarige autistische vrouw, beschrijft haar unieke manier van informatieverwerking, waarin ze eerst details opmerkt voordat ze het geheel ziet. Haar intelligente brein geraakt snel uitgeput door sociale interacties en interne signalen die niet goed functioneren. Praktische steun biedt haar de nodige rust, terwijl structuur en logica haar helpen gelukkig te zijn.
Tistje 