In deze blog bespreek ik een artikel uit de krant De Standaard over toenemende autismediagnoses in Vlaanderen. Autisme is van een zeldzame diagnose geëvolueerd naar een veelbesproken onderwerp in zorg en onderwijs, met stijgende diagnosecijfers en lange wachtlijsten. Ik benadruk behoefte aan een evenwicht tussen persoonlijk bewustzijn van beperkingen en maatschappelijke verantwoordelijkheid om betere ondersteuning en ruimte te creëren voor autistische mensen.
In dit artikel reflecteer ik op het artikel van Stienke de Jager, een relatiecoach over het verschil tussen autistische en narcistische partners in een relatie. Ik bespreek de nuance in het gedrag van beide aandoeningen en hoe deze zich uiten in relaties. De boodschap is dat er overlap bestaat, en dat diagnoses complex zijn, en het moeilijker is dan velen denken om goed inzicht te krijgen.
Sinds 2008 schrijf ik op Tistje.com over autisme vanuit persoonlijke ervaring. Deze blog, de oudste in zijn soort binnen het taalgebied, behandelt belangrijke thema’s als relaties, mentale gezondheid en beeldvorming. Lezers zoeken herkenning en verbinding, terwijl de aanpak kritisch en genuanceerd is, zonder commerciële invloeden.
In deze blog beschrijf ik het onderzoek naar de houding van autistische volwassenen tegenover hun autisme dat lijkt aan te tonen dat ervaringen van pesten en sociale steun tijdens de jeugd belangrijke factoren zijn. Pesten lijkt de kans te vergroten dat men de neurodiversiteitsbenadering omarmt. Een formele diagnose wordt vaak gezien als een keerpunt voor zelfacceptatie, maar ook als een bron van bewustzijn van frustratie over eerdere uitsluiting.
In dit artikel, naar aanleiding van een artikel in De Standaard over de vraag of je je autisme onthult op de werkvloer, ga ik in op deze uitdaging en pleit ik voor een omgevingsanalyse in plaats van een kosten-batenbenadering. Ik benadruk dat een diagnose niet automatisch leidt tot begrip of aanpassingen en moedig individuen aan om hun informatie alleen te delen in ondersteunende omgevingen.
In het dagelijks leven zijn er veel ongeschreven sociale regels die vaak pas zichtbaar worden wanneer ze worden overtreden. Voor autistische personen kunnen deze verontrustend zijn. Ik deel in deze blog tien verwarrende normen, zoals veranderende verwachtingen en indirecte communicatie, en benadruk dat elk conflict over deze onzichtbare spelregels mij waardevolle lessen biedt over verwachtingen en sociale dynamiek.
AI-chatbots zijn voor veel autistische mensen een handig hulpmiddel: voorspelbaar, altijd beschikbaar en zonder oordeel. Maar ze zijn geen vervanging voor echte verbinding of goede hulpverlening. Dit artikel bekijkt nuchter en genuanceerd waarvoor we AI gebruiken, welke antwoorden we terugkrijgen, welke chatbot bij welke taak past, en wat de populariteit van deze technologie zegt over onze samenleving.
In deze blog bespreek ik het proefschrift van Alvin van Asselt over hoe autistische mensen omgaan met stress en sociale pijn, waarbij ik ook enkele bedenkingen heb, en tien dingen die ik heb meegenomen uit het proefschrift aan het einde van mijn bespreking zet.
Tistje 