“Helden op het spectrum” van Martine Sieron is een aangrijpend verhaal dat de band tussen de auteur en haar geadopteerde hond, Brenin, verkent. Het boek onthult hun gezamenlijke zoektocht naar acceptatie en begrip, terwijl het ook de uitdagingen van autisme en neurodiversiteit belicht. Het benadrukt de kracht van kwetsbaarheid en de waarde van anders zijn. Dit is mijn recensie.
Dr. Wenn Lawson’s Engelstalige boek “Autism and Being Monotropic” (Springer, 2025) wijst op de tekortkomingen van traditioneel autismeonderzoek dat volgens hem onvoldoende rekening houdt met de diversiteit aan ervaringen van autistische mensen. Lawson introduceert het concept monotropie, dat de intense en gefocuste aandacht van autistische individuen beschrijft. Dit biedt nieuwe inzichten in autistische kenmerken en de rol van passies in hun leven. In dit leesverslag bespreek ik zijn boek, inclusief mijn eigen ervaring met het boek.
Wat doe je als je op dat onbewoond eiland strandt, uit de vraag “welk boek zou je meenemen op een onbewoond eiland’, en zowel het boek als het eiland anders uitpakken dan verwacht of verbeeld? Een poging tot mezelf voorstellen hoe dat zou zijn, voor ingeval dat. En met dat ene, volstrekt niet passende, liedje in mijn hoofd dat steeds weer blijft terugkeren.
Geert Van Hove (Universiteit Gent) onderzoekt in zijn nieuwste boek de vaak onderbelichte rol van vaders van kinderen met beperkingen, waaronder autisme, en pleit voor inclusie.
Het boek “AutismeKRACHT” van Céline Mollink biedt een persoonlijk en informatief kijkje in het leven van vrouwen met autisme, doorbreekt stereotypes en biedt praktische tools voor zelfzorg. Mollink stelt vragen over de betekenis van ‘kracht’ en pleit voor een kritische reflectie hierop, waarbij kwetsbaarheid ook ruimte verdient.
Een kritische leesverslag van ‘gewone mensen’ van Clara Tornvall
Leesverslag van Wesley Kerrebrouck’s boek, ‘Autisme in Relaties: Een gids voor wederzijds begrip.’
Een recensie van het boek van Saskia Schepers “Als alle breinen werken” dat neurodiversiteit verkent op de werkvloer. Het benadrukt de noodzaak van een inclusieve omgeving en biedt concrete hulpmiddelen. Het schiet echter tekort in het aanpakken van de complexiteit en uitvoerbaarheid van een neuro-inclusieve werkomgeving. De auteur mist diepgaande analyses en concrete implementatiestrategieën, en stigmatiseert neurodivergente individuen.
Tistje 