Bespreking van de 20 begriptips voor effectieve communicatie van de Vlaamse Vereniging Autisme besproken vanuit autistisch perspectief, met voor elke tip drie praktische voorbeelden vanuit eigen ervaringen en ervaringen met andere autistische personen.
De neiging om “Maak je geen zorgen” of ‘wees niet ongerust’ te antwoorden als ik mijn zorgen met mij deel heeft vaak een negatieve impact op mij. Ik merk in gesprekken dat ook andere mensen die vaak een reactie vinden die ze lastig vinden als ze hun hart net uitgestort hebben. In deze blog ga ik dieper in waarom zo’n reactie mij eerder kwetst dan helpt en welke alternatieven volgens mij beter zijn.
In gezelschap heb ik een bepaald ander soort oogcontact vanwege ongemak en vermoeidheid. Gedwongen oogcontact veroorzaakte angst en overstimulatie. Ik interpreteer sociale signalen op andere manieren en moedig begrip en respect aan voor diverse communicatiestijlen. Praktische tips en erkenning vind ik belangrijk voor een inclusievere samenleving.
In deze tekst benadruk ik de frustratie en stress die “waarom”-vragen kunnen veroorzaken bij mij, en en sommige andere autistische mensen, en geef ik praktische tips voor alternatieven. Ik pleit voor directe vragen en begrip voor individuele verschillen, en benadruk dat empathie en flexibiliteit leiden tot betere verbindingen in een inclusieve samenleving.
In deze blog richt me tot de lezers met een brief, die ik moeilijk kan samenvatten.
Anna-Lee kan moeilijk ‘nee’ zeggen, wat haar overbelast. Ze vreest consequenties, vooral als autistische vrouw. In deze blog deel ik persoonlijke ervaringen en advies, zoals zelfzorg en goede communicatie. Ik adviseer klein te beginnen en steun te zoeken. Verder bied ik tips en benadrukt het recht om ‘nee’ te zeggen, vooral voor autistische mensen.
In deze blog vertel ik hoe ik ls autistische volwassene ervaar hoe mijn brein, gebaseerd op voorspellingen, mijn liefdesleven beïnvloedt. Onverwachte gebeurtenissen en sensorische overprikkeling creëren stress. Open communicatie, voorspelbare routines, respect voor zintuiglijke behoeften, flexibiliteit en gezamenlijke probleemoplossing zijn cruciaal. Deze strategieën, gebaseerd op het boek “Autisme en het Voorspellende Brein”, versterken onze relatie en bevorderen wederzijds begrip.
Nox, een fervent lezer, die net een autismediagnose heeft, vraagt zich af of veel autistische mensen het moeilijk hebben om aann te geven en gehoord te worden over wat ze last hebben. Ik probeer in mijn antwoord mogelijke verklaringen als eventuele oplossingen te bespreken, vanuit mijn eigen perspecitef en ervaringen vanzelfsprekennd.
Tistje 