In deze blog gaat het over de complexe ervaring van intimiteit en seksualiteit bij autistische personen, die vaak onderbelicht blijven. Het pleit voor duidelijke communicatie en expliciete instemming. Er wordt gewaarschuwd tegen een mechanische benadering van intimiteit, en een nadruk gelegd op het belang van wederzijds respect en de persoonlijke ervaringen binnen de diverse autistische gemeenschap.
Emino vzw, een begeleidingscentrum naar werk, lanceert een campagne op sociale media over autisme op de werkvloer, en noemt het een ziekte die autisten meenemen op het werk. De gebruikte meme, die autisme banaliseert, mist de juiste toon en nuance. Er is behoefte aan een meer genuanceerde benadering die zowel medische als sociale aspecten van autisme erkent en een veilige werkomgeving bevordert.
Ik reageer op een onvriendelijk bericht dat kritiek levert op mijn blog en mij labelt met psychologische termen, zoals “entitlement”, “prinses op de erwt” en “reddersreflex”. Ik bespreek deze en benadruk dat mijn kritiek vanuit echte ervaringen komt en niet gericht is op individuen, maar op systemen.
In deze tekst beschrijf ik hoe waarneming en omgang met autisme bij mij werkt. Er ontbreekt een filter: prikkels, van tl-lamp tot emotie, komen even hard binnen. Dit veroorzaakt geen scherpere blik, maar overspoeling. De beperkingen liggen bij mij niet in een gave. Een zachtere wereld helpt, maar lost deze innerlijke conditie en communicatiekloof niet op.
Sinds 2008 schrijf ik op Tistje.com over autisme vanuit persoonlijke ervaring. Deze blog, de oudste in zijn soort binnen het taalgebied, behandelt belangrijke thema’s als relaties, mentale gezondheid en beeldvorming. Lezers zoeken herkenning en verbinding, terwijl de aanpak kritisch en genuanceerd is, zonder commerciële invloeden.
Onlangs las ik een artikel over de Dual Mind Theorie (DMT) van Derek en Caly Mickelson die een (nieuwe?) kijk op autisme biedt, waarbij de focus ligt op hoe informatie wordt verwerkt in het brein. Terwijl autistische personen moeite hebben met automatische, snelle verwerking, vereisen ze handmatige focus op details. De theorie erkent zowel de uitdagingen als de unieke waarnemingen van autisten, maar kan de emotionele impact en frustratie van hun ervaringen niet volledig vangen. Ik formuleer enkele bedenkingen.
In dit artikel beschrijf ik de complexe wrijvingen tussen autisme en digitale cultuur. Ik beschrijf tien dogma’s die binnen de online autismegemeenschap zijn ontstaan, zoals de strijd om taal en zelfdiagnose. Ik pleit voor een evenwicht tussen ervaringskennis en expertisen en benadrukt het belang van inclusie en nuance.
Neurodiversiteit is een term die mensen verbindt, maar ook verwarring kan veroorzaken over identiteiten en behoeften. Uit onderzoek blijkt dat terwijl veel neurodivergente mensen de term gebruiken, ze ook de noodzaak van concrete veranderingen in de samenleving benadrukken. Taal alleen is niet genoeg; daadwerkelijke ondersteuning is cruciaal. Een samenvatting van een onderzoek en enige kritiek van mezelf.