Behalve positieve reacties komen er in mijn mail ook vaak vragen om mythes of misverstanden rond autisme te bespreken. Eén daarvan is de verwarring van autisme, adhd en neurodiversitiet. In dit artikel wordt het verschil tussen neurodiversiteit en neurodivergentie uitgelegd. Neurodiversiteit verwijst naar de variatie in menselijke denk- en leermethoden in groepen, terwijl neurodivergentie een maatschappelijke term is die individuele afwijkingen van de norm aanduidt. Belangrijk is dat erkenning niet altijd leidt tot effectieve ondersteuning voor iedereen.
Neurocomplexiteit, bedacht door Lindsey Mackereth, biedt een nieuw perspectief op autisme door overlap in kenmerken te benadrukken. Dit begrip erkent dat autistische ervaringen niet volledig gedekt worden door traditionele diagnoses. In deze blog ga ik ook in op de kritieken dat het individualistisch is en hogere intelligentie benadrukt, waardoor minder steunbehoevende autisten opnieuw in de schaduw staan. Inclusiviteit en diversiteit binnen de autismegemeenschap zijn cruciaal voor de effectiviteit ervan.
Een bespreking van een artikel van de Vlaamse filosoof Jo Bervoets die de opvatting kritisch bespreekt dat men autistisch geboren moet zijn. Hij stelt dat deze denkwijze beperkingen oplegt en pleit voor een middenweg: we zijn geboren met autistische eigenschappen, maar onze ervaringen vormen hoe we ons ontwikkelen. Heling, niet herstel, is essentieel in deze reis. Ik bespreek dit kritisch en voeg eraan toe dat ik autistisch geboren ben maar neurodivergent geworden.
“Waarom normaal niet werkt” van Dietrich Moerman en Daphné De Troch bekritiseert de traditionele werkstructuren in de kenniseconomie en pleit voor neurodiversiteit. Het boek legt een grote verantwoordelijkheid bij managers voor inclusie, maar genereert ook een ‘advocacy tax’ voor neurodivergente werknemers. Het mist vooral realistische oplossingen en verdoezelt complexe inclusie-uitdagingen.
Neurodiversiteit is een term die mensen verbindt, maar ook verwarring kan veroorzaken over identiteiten en behoeften. Uit onderzoek blijkt dat terwijl veel neurodivergente mensen de term gebruiken, ze ook de noodzaak van concrete veranderingen in de samenleving benadrukken. Taal alleen is niet genoeg; daadwerkelijke ondersteuning is cruciaal. Een samenvatting van een onderzoek en enige kritiek van mezelf.
Peter Vermeulen betoogt dat het concept ‘neurotypisch’ een illusie is; elk brein is uniek en neurodiversiteit is de norm. De term is ooit satirisch bedoeld, maar wordt nu te serieus genomen, wat leidt tot een onterechte tweedeling. Echte diversiteit moet in de spotlight staan.
In dit artikel probeer ik te antwoorden op de vraag “wie is neurodivers?” die ik vaak krijg. Neurodiversiteit verwijst naar de natuurlijke variatie in breinfuncties, terwijl neurodivergentie betreft wie frictie ervaart met maatschappelijke verwachtingen. Er zijn verschillende visies op wie neurodivergent is, variërend van formele diagnoses tot zelfidentificatie. Neurodivergentie heeft veelal een sociale en politieke invulling dan dat het gelinkt is aan diagnoses.
10 misleidende ideeën binnen de autismgemeenschap besproken vanuit een verlangen naar meer nuance en minder polarisering.