Ik heb veel boeken liggen over autisme, ik heb studiedagen gevolgd, maar eigenlijk heb ik niets van dat alles toegepast. Ik heb mijn eigen ‘wetenschap’ ontwikkeld, op basis van algemene kennis, ervaring, buikgevoel. Ik heb wel altijd goed nagedacht over wat niet goed ging en geprobeerd om bij te sturen zodat het voor iedereen leefbaar was en bleef. Ik heb ook geleerd om geen te hoge verwachtingen te koesteren. Dat leidt alleen maar tot teleurstellingen. Je doet gewoon wat je kan en je moet daar vrede mee leren hebben. In… Read more ‘Je doet gewoon wat je kan en je moet daar vrede mee leren hebben’ →
Vrouwen kiezen altijd een man die op hun vader lijkt, zeggen ze. Mijn vader was licht autistisch geweest en jawel, ik had een sterke voorkeur voor autistische mannen, voor mannen met een totaal gebrek aan inlevingsvermogen. Toen viel mijn oog op een man in een hoek, die in zijn eentje een boek zat te lezen. Een boek! Ik kon me niet herinneren dat ik een boekwinkel gezien had hier in de stad. Deze man zag eruit als een Saoedische asperge, dus mijn interesse was gewekt. Hij las nota bene een… Read more Een man die op vader lijkt →
Autisme is een verschrikkelijke, levenslange stoornis, maar er is geen betere tijd als de onze om persoon met autisme te zijn. Iemand met een diagnose autisme heeft tegenwoordig immers meer toegang tot ondersteuning en kansen op scholing dan ooit tevoren. Dat leidt ertoe dat er ouders zijn, van wie de kinderen zeldzame genetische aandoeningen hebben, met beperkingen op sociaal vlak en taalvaardigheid of verstandelijke beperkingen, zoals het Syndroom van Down, die erop aandringen dat hun kind de diagnose autisme krijgt. Hoewel de vroegste schrijvers over autisme nooit hadden durven dromen… Read more ‘Geen betere tijd als deze om autistisch te zijn’ →
“Soms worden vader en moeder heel boos als ik dingen deed en dan schreeuwden ze tegen me of schreeuwden ze tegen elkaar. Vader zei weleens: “Ik zweer het je, Christopher, als je je niet gedraagt krijg je een ongelooflijk pak op je donder.”, of moeder zei “Jezus, Christopher, ik denk er serieus aan om je in een inrichting te doen”, of moeder zei: “Je bent een nagel aan m’n doodskist.” Christopher in Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon
Tistje 