Spring naar inhoud

Tag: voorziening

‘Hoe eerlijk mag je zijn tegenover mensen met autisme?’ … autisme en eerlijkheid

Sander, woonbegeleider in een Nederlandse voorziening voor mensen met autisme, stelt me via mail de vraag hoe eerlijk je mag zijn tegenover mensen met autisme. Hij licht toe: “Ik hoor wel eens, zowel van ervaringsdeskundigen met autisme als van collega’s in het werkveld, dat  autisten afknappen op oneerlijkheid. Dat je hen geen blaasjes mag wijsmaken, en geen beloftes maken die je niet kan waarmaken. Vroeg of laat klopt er een detail niet in je verhaal, dat ze doorhebben en dan kan je hen niets meer zeggen. Anderzijds: als je voortdurend eerlijk bent met autisten, is er geen land mee te bezeilen. Hoe sta jij daartegenover, als ervaringsdeskundige autist?”. In deze blog probeer ik daar een zo eerlijk mogelijk antwoord op te geven.

‘Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan?’

Ik wilde aantonen dat ook jonge mensen met een autismespectrumstoornis uitstekend in groepsverband kunnen werken. Dat is minder vanzelfsprekend dan het lijkt, want op het vlak van sociale interactie hebben ze beperkingen. Ze beheersen niet alle omgangsvormen, maar tijdens de opnames is gebleken dat ze wel degelijk hun gevoelens kunnen tonen. Zo verwoordde een van de jongeren hoe hij de buitenwereld ervaart. “Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan? Heb ik misschien een fout begaan?” schreef hij in een rapnummer, dat de soundtrack van Twilight: Game Over… Read more ‘Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan?’