Sinds mijn verhuis ongeveer twee jaar geleden naar een grote sociale woningblok heb ik tal van bijzondere gewoonten bij mijn medebewoners opgemerkt, zoals het openlaten van deuren, wat door buren als normaal werd beschouwd. Voor de veiligheid houd ik de deur liever gesloten. Uit onderzoek blijkt dat er verschillende redenen zijn om deuren open te houden, waaronder ventilatie en sociale interactie. Ik voel me echter veiliger met een gesloten deur voor een gevoel van thuis.
Een Amerikaanse studie bevestigde dat autistische volwassenen vaak als vreemd gezien worden door hun sociale onhandigheid. Toch vinden ze dat zelf niet zo erg, en lijken ze dat te waarderen in anderen, zeker in andere autistische mensen. Voor de niet-autistische mensen in het onderzoek blijkt het een blijvende drempel om in contact te komen met autistische mensen. Ik bespreek de studie en geef enkele persoonlijke bedenkingen.
Een vertaald fragment van Makai Peter Kristof (University of Szeged, Hongarije) in The Paradox of Reading Autistic Fiction. In : Exchanges between Literature and Science from the 1800s to the 2000s: Converging Realms / Marcia Lemos & Miquel Ramahete Gomes (Cambridge Scholars Publishing, 2017) over de wederzijdse beeldvorming van mensen met en zonder autisme in verhalende boeken rond het thema autisme, welke mensen met autisme hierin vooral aan bod komen, en welke twee belangrijke boodschappen hierin centraal staan.
Nederlandse zanger en schrijver Hans de Booij in ‘Geveld door Annabel’ in het Nederlandse weekblad NieuweRevu van 21 december 2016 over diens autisme en na de vaststelling ervan zijn nieuwe moed om vooruit te kijken.
Tistje 