In deze blog bespreek ik een artikel uit de krant De Standaard over toenemende autismediagnoses in Vlaanderen. Autisme is van een zeldzame diagnose geëvolueerd naar een veelbesproken onderwerp in zorg en onderwijs, met stijgende diagnosecijfers en lange wachtlijsten. Ik benadruk behoefte aan een evenwicht tussen persoonlijk bewustzijn van beperkingen en maatschappelijke verantwoordelijkheid om betere ondersteuning en ruimte te creëren voor autistische mensen.
In dit artikel, naar aanleiding van een artikel in De Standaard over de vraag of je je autisme onthult op de werkvloer, ga ik in op deze uitdaging en pleit ik voor een omgevingsanalyse in plaats van een kosten-batenbenadering. Ik benadruk dat een diagnose niet automatisch leidt tot begrip of aanpassingen en moedig individuen aan om hun informatie alleen te delen in ondersteunende omgevingen.
Wereld Autisme Dag genereert jaarlijks veel aandacht en solidariteit, maar zelf ervaar ik toch vooral leegte en oppervlakkigheid. Zichtbaarheid leidt volgens mij niet automatisch tot erkenning. Echte verandering vraagt begrip en concrete maatregelen voor autistische mensen, met de nadruk op wat autistische mensen zijn (en hun noden) en niet enkel op hun economische of maatschappelijke voordelen.
Pim, werkzaam in IT en management, reflecteert op zijn leven met autisme, dat hij pas later ontdekte na de diagnoses van zijn zonen. De spanning in sociale situaties en het camoufleren van zijn ware zelf brengen uitdagingen. Hij leert samen met zijn kinderen strategieën om te navigeren door hun unieke ervaringen.
Een recente studie uit 2026 toont aan dat autistische werknemers extreem hoge stressniveaus ervaren door onvriendelijke werkomgevingen, niet door een gebrek aan veerkracht. De focus op individuele coping-strategieën negeert de systematische problemen die deze werknemers ondervinden. Werk en leef omgevingen moeten aangepast worden om talenten te laten bloeien in plaats van overleven.
De publicatie “Autisme, het werkt!” van Sterkmakers in autisme biedt praktische inzichten voor autisten op de werkvloer, benadrukt de diversiteit in autistische ervaringen en het belang van communicatie en aanpassing. Inclusie is cruciaal, geen gunst. Werkplekveranderingen, begrip en vraaggestuurde aanpakken zijn essentieel voor duurzaam functioneren en het voorkomen van burn-out. Vanuit eigen perspectief selecteerde ik er 10 praktische tips uit.
In dit artikel ga in op de waarde van een carrière en welke andere ik zou overwegen. Ik sta stil bij de discussie over wat een carrière definieert en de persoonlijke wens om een loopbaan te ontwikkelen die aansluit bij diverse vaardigheden, met focus op hulpverlening en culturele waarden. Traditionele carrières passen mogelijk niet bij mij.
Persoonlijke bespreking van de uitspraak die in de titel is vervat, waarom tolerantie en begrip doorheen alle geledingen van de werkplaats meer kunnen helpen dan (ondoordachte) aanpassingen, geïnspireerd door een artikelenreeks in een Britse krant (The Guardian) over autistische werknemers en werkzoekenden die soms botsen met de organisatiecultuur
Tistje 