Al jaren lees ik regelmatig academische artikels, onder andere over autisme. In dit artikel schrijf ik over hoe ik het abstract, de samenvatting die vaak voorafgaat aan het eigenlijke artikel ervaar.
Uta Frith, een vooraanstaande autismeonderzoeker, stelt in Times Educational Supplement (TES) begin maart, dat het hedendaagse autismespectrum zijn betekenis verliest door toenemende inclusiviteit van diagnoses. Ze pleit voor erkenning van verschillende subgroepen en vraagt zich af of de term ‘autisme’ nog passend is. Haar kritische reflecties zijn van belang voor onderwijs en behandeling, maar stuiten op felle kritiek vanuit de autistische gemeenschap. In dit artikel ga ik dieper in op de inhoud en de ontvangst.
Neurowetenschapper Emily Casanova en geneticus F. Alex Feltus onderzoeken of bepaalde kenmerken van autisme wortels hebben in neanderthaler-DNA. Ze wijzen op genetische variaties zoals USP47 en COX10. Echter, de studie mist bewijs en nuance; autisme is complex en niet enkel te herleiden tot oude genen. Een reflectie op een artikel in EOS Psyche en Brein van 2025/2.
Een leesverslga van het boek “Autism and Us: Old As Time” dat een diepgaande blik biedt op de geschiedenis van autisme, met kans op meer perspectieven van autistische personen. De nadruk ligt op het verleden en wetenschappelijke verklaringen, met minder aandacht voor huidige realiteiten en autistische stemmen. Meer gebalanceerde representatie van autistische ervaringen vanuit het ouderperspectief ontbreekt helaas..
Mijn blog begint in 2024 met een benadering van nieuwjaarsresoluties met een genuanceerde blik, als inspiratiebronnen in plaats van starre doelen. Prioriteit ligt bij mij bij haalbare gezondheidsdoelen, dankbaarheid in het dagelijks leven en leren van andermans ervaringen. De nadruk ligt op geleidelijke vooruitgang en flexibiliteit voor persoonlijke groei.
Kristien Hens onderzoekt in een recent artikel de voortdurende debatten over genetica en de rol van het milieu, algemeen bekend als ‘nature’ versus ‘nurture’, in de ontwikkeling van persoonlijke kenmerken. Hens pleit voor een genuanceerder begrip, waarbij de wisselwerking tussen genen en omgeving wordt erkend in plaats van ze als afzonderlijke factoren te beschouwen. Aansluitend geef ik een paar bedenkingen.
Geïnspireerd door de lectuur van de eindproef van filosoof Wendy Lampen over de noodzaak om naar autistische mensen te luisteren om autisme onderzoek en autisme praktijk meer op elkaar aan te sluiten
Een leesverslag van het boek ‘Autisme: vrouwen op het spectrum’ van de Zweedse autistische schrijfster Clara Törnvall, uitgegeven bij Volt/Singel uitgeverijen
Tistje 