Ook al ruik je misschien nog naar vorig jaar, of heb je je buik nu al vol van die hype rond wat er staat te gebeuren in 2024, het is onvermijdelijk dat je ergens hoort of leest over voornemens.

Je moet je al heel ver terugtrekken om niet overdonderd te worden door voorspellingen wat er in 2024 staat te gebeuren: van wetenschappelijke doorbraken, tot een grote sociale crisis, maatschappelijk herstel dat zal leiden tot verrassende resultaten tijdens verkiezingen, klimaatverandering die het ruimtetoerisme een ‘boost’ zal geven, de wereldbeker voetbal die voor eens niet zal doorgaan omdat de Olympische zomerspelen in Parijs teveel aandacht zullen opeisen.

En dan heb je ook nog die artificiële intelligentie die zich nog dieper zal nestelen in de commerciële hypes van 2024.

Het klinkt even hip om volop plechtige resoluties te verzinnen, als ze resoluut af te wijzen. Daarom wil ik dit nieuwe blogjaar, na enkele weken onderbreking, starten met mijn , genuanceerde, goede voornemens. Ik beloof alvast dat ik er binnen 366 dagen zal zijn om te laten weten dat er niets van is gekomen.

Goede voornemens die ik maak zijn, om te beginnen, alleen een inspiratiebron. Noem het inspiratiemoraal of inspiratieporno, het maakt mij niet uit. Als je je er door aangesproken voelt, om ermee aan de slag te gaan of om te vervloeken, is 2024 voor mij alvast geslaagd.

In 2024 hou ik me ver van omarmen, latten leggen, rendement of scoren. Dat is een eerste voornemen. Ik kies vooral doelen in het verlengde van wat al gelukt is, van wat ik goed kan of van wat ik een goed gevoel krijg. Ik hou me bij mijn gewoonlijke jaarlijkse voornemen om elke dag iets te doen dat een klein stapje vooruit is, of iets dat buiten mijn gewoonlijke routines of comfortzone ligt. Met de nadruk op ‘klein’. Ik hou dat klein stapje bij in mijn dagboek, waarin ik me dit jaar voorneem wekelijks op 1 gebeurtenis terug te blikken waarvoor ik die week anderen, de natuur, de cultuur, mensen om me heen of mezelf dankbaar was.

Net als vorige jaren neem ik me voor minstens even gezond te leven als vorig jaar, met concrete, haalbare doelen, vanuit bloedwaarden, percentage zitten/bewegen per dag, gemiddelde hartslag, gewicht en slaapkwaliteit. Daarbij probeer ik meer flexibel te zijn en minder streng, maar toch met voldoende discipline. Stoelen, auto’s en bussen zal ik vaker vervangen door staan, fietsen en wandelen.

Tot slot neem ik me meer dan vorig jaar bewust te zijn dat ik er niet altijd alleen voor sta. Ook al is mijn levensgevoel alleen zijn, er zijn in heel wat situaties mensen die gelijkaardige ervaringen hebben, bepaalde oplossingen hebben getest of goed bevonden waar ik inspiratie in kan vinden om mijn weg te vinden. Dat bewustzijn voor oplossingen die er al zijn, maar die ik niet zie, daarin groeien, dat neem ik me het meest van al voor, en hopelijk kan het ook u inspireren.