Onlangs tijdens een workshop over autisme kreeg ik de vraag of je kan vermijden of je gereduceerd wordt tot je autismediagnose? In deze blog stel ik dat het belangrijk is om niet enkel te worden gezien als “autistisch”, maar als een compleet individu met eigen kenmerken en waarden. Bewuste keuzes van de samenleving, omgeving en het individu zijn cruciaal om te voorkomen dat de diagnose het hele verhaal over iemand wordt.
Had een eerdere/vroege diagnose een verschil gemaakt, is een vraag die ik vaak krijg. Het ontvangen van een autismediagnose kan zowel invloed hebben op de zelfperceptie en contacten met anderen. Een vroege diagnose zou meer begrip en ondersteuning kunnen bieden, maar verandert niet de unieke ervaringen en waarnemingen van de persoon. De impact hangt sterk af van hoe de omgeving de diagnose interpreteert en ontvangt (als ze die al erkent, vanzelfsprekend).
Autistische volwassenen met hypermobiel Ehlers-Danlos syndroom (hEDS) of hypermobiliteitsspectrumstoornis (HSD) ervaren een complexe samenhang van symptomen zoals vermoeidheid, pijn en overprikkeling. Een recente studie toont aan dat deze combinatie leidt tot slechtere lichamelijke en mentale gezondheid, en roept op tot een integrale benadering in de zorg.
Labels zoals autisme en andere classificaties bevinden zich volgens mij in een spanningsveld tussen opluchting en beperking, tussen toegangspoort en hokje. Ik ervaar labels noch als held noch als vijand,… Read more Labels als kompas: over labeling zoals ik het nu zie … autisme en beeldvorming →
Nieuw onderzoek toont twee ontwikkelingspaden binnen autisme, elk met een eigen genetisch profiel. Het ‘vroege pad’ wordt gekenmerkt door een diagnose op jonge leeftijd en een zwakke genetische link met ADHD. Bij het ‘late pad’ manifesteren moeilijkheden zich later en is er een sterke genetische overlap met ADHD. Hoewel genetica circa 11% verklaart, bepalen omgevings- en persoonlijke factoren grotendeels de leeftijd van diagnose. Ik bespreek het artikel vanuit eigen perspectief en voeg enkele kritische noten bij.
Een reflectie rond welke invloed autisme heeft op mijn leven, vanuit maatschappelijke evoluties, veranderende ideeën en wat ik vertel over mijn autismebeleving in gastlessen en voordrachten
In de media mis ik kritische nuances in discussies over autisme. De focus op de stijging van autismediagnoses roept vragen op over overdiagnose en de kwaliteit van ondersteuning. De polariserende discussie over inclusief onderwijs en ongenuanceerde informatie dragen bij aan onbegrip. Daarnaast ontbreekt een evenwichtiger beeldvorming over behandelingen, de rol van technologie en de vertelling van verhalen in de media.
Kritische bespreking van een recent krantenartikel over de bezorgdheid van sommige mensen over de toename van leerlingen met ondersteuningsvragen rond bv autisme.
Tistje 