Spring naar inhoud

Tag: identiteit

Hoe validistisch taalgebruik vermijden als je over autisme schrijft of spreekt? … autisme en terminologie

Hoe kan je als onderzoeker of als iemand die schrijft of spreekt over (mensen met) autisme termen gebruiken die recht doen? Hoewel niet iedereen wakker ligt van ‘correcte’) terminologie, stelt een Amerikaans onderzoeksteam in hun artikel ‘Avoiding Ableïst language’ stelt een Amerikaans onderzoeksteam dat bewustzijn van hoe onze taal over autisme is geëvolueerd een goed begin is. Taalgebruik weerspiegelt volgens hen de houding tegenover autisme en kan belangrijke gevolgen hebben voor mensen met autisme en hun beeldvorming. Ze geven een aantal suggestie van termen die minder validistisch (getuigend van minderwaardige houding tegenover de ander) en minder neerbuigend of medisch bevooroordeeld zijn. Toch leggen ze ook nuances: veel van het taalgebruik hangt af van tijd, plaats en manier van gebruiken, stellen ze tot slot.

1000 vragen aan jezelf #67

Nummer 67 in de reeks 1000 vragen aan jezelf met vragen als: Heb je al ooit in een kasteel geslapen en hoe vond je dat? Neemt vermoeidheid bij iemand met autisme toe met de leeftijd? heb je jezelf ooit gegoogled en heeft wat je vond je gerustgesteld of eerder onrust veroorzaakt? Heb je wel eens een speech gehouden? Wanneer weet je dat je tevreden bent van iets dat je hebt gedaan? Wat zou je meteen doen mocht je ontwaken als het andere geslacht? Kan een mens teveel tattoos hebben? In welke mate gebruik je Twitter als nieuwsbron? Wie ben je als niemand kijkt? Zou je ooit een selfie online posten?

‘Wat voor mens bent u eigenlijk?’ …. autisme en identiteit

Wat voor mens bent u eigenlijk? Het komt wel eens voor dat lezers die vraag mailen. Niettegenstaande mijn hele blog gewijd is aan die vraag, kan ik daar niet op antwoorden. Voor mij lijkt het vanzelfsprekend dat je zelf niet kan zeggen wie je bent, hoogstens wie je was (voor zover je herinnering je niet voor schut zet) en mogelijks wie je graag zou zijn (voor zover je verbeelding niet met je voeten speelt). Toch probeerde ik, met hulp van het Nederlandse marktonderzoeksbureau Motivaction een tipje van de sluier op te lichten. Zij wisten mij te zeggen tot welke groep in de samenleving ik behoorde. En dat was een heel andere groep dan ik voorheen dacht.