Openheid over autisme kan bevrijdend zijn, maar blijft een persoonlijke keuze, geen morele plicht. Discretie beschermt tegen stereotypering, betutteling, identiteitsreductie en onterechte verklaringen van problemen vanuit autisme. Ze bewaakt bovendien de grens tussen werk en privé en voorkomt de ongevraagde rol van woordvoerder. Echte autonomie betekent zelf bepalen wie deze medische informatie kent.
Een verklarende woordenlijst van uiteenlopende begrippen die op deze blog staan, rond autisme, diagnostiek, denken, prikkelverwerking, energie, samenleving en zingeving. Ook thema’s als maskeren, overprikkeling, inclusie, zelfregie, waardigheid en levenskwaliteit krijgen praktische, begrijpelijke uitleg.
In deze blog beschrijf ik het onderzoek naar de houding van autistische volwassenen tegenover hun autisme dat lijkt aan te tonen dat ervaringen van pesten en sociale steun tijdens de jeugd belangrijke factoren zijn. Pesten lijkt de kans te vergroten dat men de neurodiversiteitsbenadering omarmt. Een formele diagnose wordt vaak gezien als een keerpunt voor zelfacceptatie, maar ook als een bron van bewustzijn van frustratie over eerdere uitsluiting.
Een bespreking van een artikel van de Vlaamse filosoof Jo Bervoets die de opvatting kritisch bespreekt dat men autistisch geboren moet zijn. Hij stelt dat deze denkwijze beperkingen oplegt en pleit voor een middenweg: we zijn geboren met autistische eigenschappen, maar onze ervaringen vormen hoe we ons ontwikkelen. Heling, niet herstel, is essentieel in deze reis. Ik bespreek dit kritisch en voeg eraan toe dat ik autistisch geboren ben maar neurodivergent geworden.
Maaike Helmer, gediagnosticeerd met autisme op tweeënveertigjarige leeftijd, reflecteert in haar autobiografie op haar leven. Ze verkent hoe een diagnose haar helpt de impact van jarenlang maskeren, sociale misverstanden en vermoeidheid te begrijpen. Het boek biedt herkenning voor laat gediagnostiseerde vrouwen en pleit voor nuance in de discussie over autisme.
Dit artikel gaat over hoe autisme, mannelijkheid en goed leven elkaar kruisen in mijn dagelijks leven. Leven als autistische man betekent het onder ogen zien van maatschappelijke verwachtingen rondom mannelijkheid. Mijn autisme beïnvloedt hoe ik werk, voel en communiceer. Ik leer mijn gevoeligheid en andere prioriteiten te omarmen in plaats van te voldoen aan traditionele normen. Goed leven houdt nu in dat ik authentiek ben en ruimte schep voor mijn eigen vorm van mannelijkheid.
In een tijd van labels ervaren mensen met autisme uiteenlopende gevoelens over diagnoses. Tijdens het Festival van de Gelijkheid benadrukt vlogger Stijn van InclusieAmbassade het belang van het herschrijven van de betekenis van het label. Hij interviewt drie panelleden met elk een eigen invalshoek over labeling. Ze raden aan om verschillen en overeenkomsten te verkennen en het label te gebruiken als brug naar begrip in plaats van een obstakel.
Elke, 45, ontdekte na haar autisme-diagnose op haar 40e dat ze jarenlang een façade had gedragen om geaccepteerd te worden. Door ‘unmasking’ leerde ze haar echte zelf te omarmen en pas na veel moeite kon ze professionele aanpassingen maken. Dit leidde tot meer innerlijke rust, maar ook verlies in relaties. Dit is haar verhaal.