Mensen die naar autisme zoeken op het internet doen dat meestal via twee richtingen: er is een groeiende vraag naar ondersteuning voor volwassenen en er is veel interesse door media en bekende personen. De focus verschuift van klinische naar culturele inhoud, met minder aandacht voor zelftests en meer voor comorbiditeit en gedrag. Popcultuur speelt een belangrijke rol in deze zoekvragen.
In deze blog bespreek ik een grootschalig Nederlands onderzoek onder 1.315 autistische volwassenen dat onthult dat effectieve ondersteuning vaak ontstaat uit individuele gesprekken met hulpverleners en praktische hulp bij dagelijks functioneren. Psycho-educatie, begeleiding bij werk en groepstherapie worden minder gewaardeerd. De resultaten benadrukken de noodzaak van maatwerk en aandacht voor de unieke behoeften van elke cliënt.
In een artikel pleit Zosia Zaks voor een neurodiversiteit-bevestigende aanpak in de hulpverlening. Autistische professionals worden als essentieel gezien voor effectieve ondersteuning. In mijn reflectie bekritiseer ik de veralgemeningen en pleit voor een inclusieve benadering die rekening houdt met de complexiteit van autistische ervaringen en wederzijdse aanpassing.
Het EO-programma ‘Een buitengewoon gesprek’ heeft controverses geopend binnen de autismegemeenschap over representatie en inclusie. In de discussies bleek vooral validisme en aspie supremacy de overhand te hebben, en bleek dat niet zozeer het televisieprogramma zelf de beeldvorming te verzuren maar eerder de reacties van binnen de autismegemeenschap zelf.
In een recente Australische studie bij autistische volwassenen naar welke aanpassingen in ondersteuning en therapie hen het best lagen, bleek dat geen enkele aanpassing universeel was, maar dat 30 aanpassingen het meest voorkeur toonden. In deze blog ga ik dieper in op het onderzoek en de meest verkozen aanpassingen.
Bespreking van Sue Fletcher-Watson’s editoriaal in het online Autism Magazine waarin ze de voordelen en de nadelen van een formele autismediagnose aanbrengt, en alternatieven suggereert, zoals zelfidentificatie en werken aan de destigmatisering en diversiteit rond autisme. Inclusief een persoonlijke reflectie over het artikel (dat volgens mij wat nuances mist)
Waarom de vaak verkeerd geciteerde allegorie van de vis en de boom, beter niet toegepast wordt op de context van autistische mensen en hun omgeving.
10 (confronterende) stellingen over autistisch gelukkig zijn en hoe dit bevorderd zou kunnen worden, vanuit verschillende perspectieven. Dit is een verzameling van de perspectieven die ik zelf heb gehoord of gelezen heb.
Tistje 