De filosoof Bouke de Vries pleit in een recent artikel voor neuro-neutraliteit om de uitdagingen aan te pakken waarmee neurodivergente mensen, zoals autistische personen, te maken hebben. Hij stelt praktische maatregelen voor, zoals aanpassingen op de werkplek, verbeterde bewegwijzering en het ontmoedigen van schadelijke therapieën. Er zijn volgens mij praktische en ethische bezwaren, aangezien universele oplossingen mogelijk niet aan alle behoeften van neurodivergente personen voldoen, en sommige maatregelen onbedoelde negatieve gevolgen kunnen hebben.
Inclusief onderwijs wordt steeds belangrijker volgens Sylvia Stuurman, auteur van “De Kanarie in de Schoolbanken.” Ze benadrukt de noodzaak en voordelen van autisme-inclusief onderwijs, en biedt concrete richtlijnen voor docenten. Hoewel theoretisch, biedt het boek waardevolle inzichten voor academici en onderwijsprofessionals, al kan het voor sommige lezers te theoretisch aanvoelen.
In vroegere tijden schreef ik veel brieven. Nu voelt het schrijven van mijn verhaal aan als gênant, uit angst voor analyse van mijn handschrift. Toch wil ik het opnieuw proberen, in de hoop u te inspireren tot correspondentie. Bij deze dus een brief.
Matteo, een autistische lezer, vraagt om tips om volwassener over te komen. Dat is lastig, omdat volwassenheid cultureel, economisch, historisch en geografisch bepaald is. Adviezen die ik zelf krijg verwijzen naar zelfstandigheid, netheid, doelgerichte communicatie, sociale vaardigheden ontwikkelen en grenzen stellen.
Vlak voor de ingang van de plaatselijke supermarkt vraagt een man me om een muntje. Voor een winkelwagentje. In deze blog beschrijf ik wat ik doe.
Enkele overdenkingen over beginnersgeluk en onvoorspelbaar en onverwacht goed resultaat.
Neuroplezier is een nieuw concept dat de unieke seksuele beleving van autistische individuen probeert te verklaren en begrijpen. Dit artikel bespreekt de term vanuit duidelijke communicatie, toestemming en aanpassingsvermogen. Ik tracht een verschuiving te markeren in hoe autistische seksualiteit wordt benaderd, maar geef ook kritiek op de simplificatie, gebrek aan bredere welzijnsperspectieven en praktische toepasbaarheid.
Dit artikel komt voort uit een gesprek met een reisgezellin die mij benijdde om mijn talent om tijd te verspilling, terwijl ik dat ontkende en haar net benijdde om haar talent absoluut zinloze activiteiten zonder frustratie te ondergaan. In deze blog ga ik verder in op tijdverspilling en hoe verschillend mensen die ik ken, vaak niet-autistisch, het ervaren.
Tistje 