Spring naar inhoud

Tag: #Ananas

#Ananas (6): De kracht om positief te zijn

Hoe het me lukt zo positief te blijven, ondanks alles? ‘Hoezo positief’ is mijn eerste reactie op die vraag. Of liever ‘waarom zegt u ‘zo positief”? Dat geeft mij de indruk dat ik overdreven vrolijk ben in vergelijking met wat ik in het leven heb te dragen. Ooit kreeg ik na een voordracht te horen dat ik op een meer respectvolle en ingetogen wijze over autisme mocht spreken. Dat het om een ernstige aandoening ging. Dat er teveel gelachen werd tijdens mijn uiteenzetting. Toch lag dat volgens meer aan verrukkelijke… Read more #Ananas (6): De kracht om positief te zijn

#Ananas (5): Waarom heeft de ene het er moeilijker mee dan een andere?

Als persoon met autisme denk ik volgens mij in de eerste plaats gewoon anders. Anders dan de meeste anderen. Eerder dan een etiket benoemt de term een andere verschijningsvorm. Dat heeft voor iedere persoon met autisme andere gevolgen voor de waarneming, lichaamsbeleving, de leefwereld, de tijdsbeleving, de manier van bestaan tegenover anderen en de structuur en ervaring van bewustzijn. Voor de een zijn die gevolgen al ingrijpender in het leven dan voor de andere. Zelf ervaar ik wat autisme genoemd wordt als ingrijpend en doordringend. Dat maakt het vaak moeilijk,… Read more #Ananas (5): Waarom heeft de ene het er moeilijker mee dan een andere?

#Ananas (4): Iets doen aan eenzaamheid

‘Wie zich eenzaam voelt, is niet alleen’. Het staat op een affiche die jaren geleden op school hing. Wereldvreemden Uit een klasdiscussie van vroeger herinner ik me nog dat eenzame mensen gewoon geïsoleerde zonderlingen waren. Eenzame mensen sloten zich immers thuis op om veel te ernstige boeken te lezen, naar klassieke muziek (opera en belcanto) te luisteren, katten te kweken of in hun tuin te wroeten. Of ze gingen zich bezatten in donkere kroegen of cafés, rokerige holen van verderf, waar alcohol werd gedeald. Wie gezond van lijf en verstand… Read more #Ananas (4): Iets doen aan eenzaamheid

#Ananas (3): Hoe noem ik je het best?

Het is begrijpelijk dat mensen niet goed meer weten hoe iemand met een beperking of met autisme aan te spreken. Je zou verward raken door de voortdurende verandering van gebruikte termen. Zeker als je van nature al wat omgangsverlegenheid hebt. Te meer omdat het voor de ene erg gevoelig ligt, en de andere er zich niet druk om maakt en zodoende moeiteloos wisselt. Bij die eerste groep is een schier eindeloze discussie trouwens nooit ver weg. En dat is nooit leuk. Hoe irritant is het immers niet op je vingers… Read more #Ananas (3): Hoe noem ik je het best?

#Ananas (2): Hoe kan je mensen met autisme goed straffen?

Er is niets mis met autisten. Telkens ik die zin hoor, komt er vaak een ‘maar’ achteraan. Ofwel ‘maar natuurlijk wel met ernstig, zware autisten’. Ofwel ‘zolang je ze maar goed laat weten wie de baas is, desnoods met straf’. Toch heb je ook mensen die vinden dat je mensen met autisme, en zeker kinderen, niet mag straffen. Mijn ouders sloten deze eerder bij de laatste mening aan, hoewel ze duidelijk waren over grenzen en regels. Visie op straf Straf heb ik altijd gezien als een reactie die getuigt van… Read more #Ananas (2): Hoe kan je mensen met autisme goed straffen?

#Ananas (1): Wat als iemand je zegt iets beter niet te doen?

Wat als iemand me zegt iets beter niet te doen? Ik waardeer het als iemand dat advies geeft. Eigenlijk nog meer dan het advies om iets beter wel te doen. Meestal ben ik voor dat laatste nog niet klaar en voel ik mij gedwongen of geduwd. En dat werkt niet bij mij. Of het werkt net andersom. Net zomin als ik anderen een schop geef in een richting. Omdat ik niet zo zeker ben of dat wel de goede richting is. En omdat mensen aanmoedigen, een duwtje geven, … niet… Read more #Ananas (1): Wat als iemand je zegt iets beter niet te doen?