Neurodiversiteit is een term die mensen verbindt, maar ook verwarring kan veroorzaken over identiteiten en behoeften. Uit onderzoek blijkt dat terwijl veel neurodivergente mensen de term gebruiken, ze ook de noodzaak van concrete veranderingen in de samenleving benadrukken. Taal alleen is niet genoeg; daadwerkelijke ondersteuning is cruciaal. Een samenvatting van een onderzoek en enige kritiek van mezelf.
Nobody Nowhere van Donna Williams, gepubliceerd in 1992, is een autobiografie van een autistische vrouw die haar leven beschrijft zonder de filter van anderen. Het boek onthult zowel de uitdagingen van autisme als de trauma’s van haar jeugd. Het blijft relevant door de lens van hedendaagse neurodiversiteitsbewegingen, maar mist bredere maatschappelijke context.
De voorstelling “Mario, morgen gadegij naar de dokter” van de Vlaamse cartoonist Mario De Koninck verkent de realiteit van autisme met humor en eerlijke anekdotes. Hoewel zijn persoonlijke verhaal herkenning oproept, blijf ik achter met een dubbel gevoel en enige kritiek.
Marcia Verhulst, een klinisch psycholoog, streeft naar een bredere erkenning van autisme weg van stereotypes. Zo is ze bij Sterkmakers in Autisme belandt. Op het congres van Autism Europe in Dublin heeft ze samen met Peter Vermeulen, het ambassadeur-traject van Sterkmakers in Autisme, toegelicht.
Martine Mussies’ boek “The Pictorialist” verkent de zoektocht naar zelfidentiteit bij autistische mensen. Door middel van persoonlijke verhalen en visuele elementen biedt ze inzicht in de autistische ervaring en benadrukt de waarde van ‘speciale interesses’. Het werk legt de complexiteit van autisme bloot en stimuleert reflectie en gesprekken over neurodiversiteit en authenticiteit. Dit is een leesverslag van haar boek
Alex, 32 jaar, deelt zijn verhaal over autisme en vervreemding. Als een kameleon past hij zich aan om erbij te horen, wat leidt tot uitputting en eenzaamheid. Na zijn diagnose ervaart hij een bevrijding en toestemming om authentiek te zijn. Hij benadrukt de noodzaak van zichtbaarheid en communicatie over diverse uitingen van autisme.
Een recente Nederlandse studie (Van der Burg, Begeer, Geurts e.a) onderzocht de zelfinschatting van intelligentie bij autistische en niet-autistische volwassenen en vond dat autistische volwassenen minder sterk overschatten dan niet-autistische, maar met een groter risico op een negatief zelfbeeld. Beide groepen waren gemiddeld even onnauwkeurig, maar de aard van onnauwkeurigheid verschilde. Bezien vanuit zowel sociale druk als stereotypen onthult het onderzoek complexe dynamieken binnen zelfbeeld.
Frauke, een communicator met autisme, deelt haar ervaringen en pleit voor een breder begrip van het autismespectrum. Ze onderstreept dat autisme geen vaste set kenmerken is, maar een diversiteit aan individuele verschillen. Haar doel is om de stereotypes en misvattingen over autisme te doorbreken en de unieke kwaliteiten van autistische mensen te benadrukken.
Tistje 