Mjin blog Tistje.com viert zijn achttienjarig bestaan en biedt een uitgebreide verzameling teksten over autisme, relaties en meer. Het begon als een manier om met schrijversblok om te gaan, maar groeide uit tot een platform voor ervaringen en reflecties. Het richt zich op de interactie tussen individuen en hun omgeving, en daagt de gevestigde opvattingen rondom autisme uit.
‘Gewoon uit nieuwsgierigheid, zou ik je bij deze een vraag willen stellen’, schrijft Sarah, een van mijn bijna 5000 abonnees op dit moment. ‘Er zijn niet zo veel mensen met autisme die bloggen, zeker niet zoals jij. Ik vroeg me af of je daar intelligent voor moet zijn, of is het eerder een kwestie van ‘oefening baart kunst’, of een talent hebben. Ik ben zelf niet autistisch, en kan absoluut niet schrijven, laat staan bloggen. Misschien ben ik daar niet intelligent genoeg voor. In elk geval heb ik er de tijd niet voor, dat weet ik wel zeker, maar hoe zit het bij jou?’ Ik probeer Sarah’s vraag vanuit eigen ervaringen te beantwoorden.
Josefien denkt erover na een autismeblog te schrijven, maar vreest de reactie van haar omgeving. ‘Meestal lezen ze die en worden ze boos of triest van wat er over hen staat geschreven. En dan werken ze dat uit op mij. En ik heb al genoeg aan mijn hoofd’. Hoe gaat dat bij jou? Ik probeer vanuit eigen ervaringen en genuanceerd te antwoorden op haar vraag.