De jaren na de diagnose leek ik autistischer dan ooit. Dat kwam omdat ik mezelf meer mocht zijn. Ik bleek ineens ook veel minder te kunnen en aan te kunnen. In feite was niets veranderd. Alleen hield ik nu rekening met mezelf. Voor anderen een vaak moeilijk te verteren iets. Ik kon het vroeger toch immers ook altijd, waarom nu dan opeens niet? Wat ze vergaten, was dat ik het vroeger ook niet kon maar wel deed, met alle slopende gevolgen van dien. Maar dat zagen mensen niet. Dat ik… Read more Autistischer of meer mezelf dan ooit? →
Ik voel teveel. Dat is wat er mij aan de hand is. Denk je dat iemand teveel kan voelen? Of net voelen op de verkeerde manier? Mijn innerlijk klopt alvast niet met mijn uiterlijk. Kan iemands uiterlijk niet met iemands innerlijk kloppen? Ik weet het niet. Ik ben gewoon mezelf. Misschien maakt dat iemands persoonlijkheid: het verschil tussen diens innerlijk en diens uiterlijk. Maar alles is erger voor mij. Ik vraag me af of iedereen denkt dat het erger is voor hem of haar. Misschien wel. Maar voor mij is… Read more Werkelijk veel erger →
Als linkerhersenhelft ben ik wetenschapper en/of wiskundige, koester het vertrouwde, ga op in categoriseren met accuratesse, ben een en al lineair en analytisch en strategisch en praktisch denken. Altijd wil ik overzicht. Bovenal een meester in woorden en taal. Realistisch, uiteraard. Vervuld van orde, natuurlijk. Logisch in hart en nieren, in gedachten. Ik weet exact wie ik ben. Als rechterhersenhelft ben ik creatief, vrije geest, passioneel. Vol verlangen en sensualiteit. Als het geluid van bulderend gelach. Met het gevoel van blootsvoets leven op het zand. In een vloeiende beweging met… Read more Links – Rechts … →
Ik heb een enorme bibliotheek van videotapes en geluidsbanden in mijn hoofd en al naar gelang de situatie draai ik daar stukjes uit af.Als kind werd ik uitgescholden voor ‘bandrecorder’, omdat ik niet veel materiaal had en steeds hetzelfde zei. Mijn favoriete onderwerp was een bepaalde kermisattractie, die ik technisch helemaal begreep. Ik vertelde mensen mijn verhaal over die attractie en sloot dan standaard af met de vraag wat zij van de attractie vonden. Als ze hadden geantwoord, wist ik niks meer te zeggen. Om niet onbeleefd te lijken, draaide… Read more Videorecorder →
Het is echt niet makkelijk om te leven met de ziekte van onduidelijkheid. Elke dag wil ik, samen met andere mensen, duidelijkheid. Dat is niet altijd even makkelijk, want soms geeft iemand van wie je wil niet gelijk antwoord, en dat is heel moeilijk. Evelien Bleeker (samen met Colette de Bruin) in De ziekte van onduidelijkheid (Graviant, 2009)
Met het ouder worden hebben wij minder interesse in veranderingen en houden het maar al te graag bij het – ook voor auti’s – oude vertrouwde. Dat wil niet zeggen dat we minder flexibel zouden zijn, nee, het is meer een andere levenshouding. Het ligt mijns inziens ook aan de aandachtspunten die een auti aan kan. Waar ligt de interesse, waar ga je voor, welke prioriteiten stel je, enzovoort. Maar door de autisme kenmerken is het soms nodig bij keuzes ondersteuning te krijgen. Mar Wanrooij in Autiweg. Een weg voor… Read more Autiweg →
Normaal zou ik steeds banger zijn geworden als ik naar school liep omdat ik dat nog nooit had gedaan. Maar ik was bang op twee verschillende manieren. En één manier was dat ik bang was om ver weg te zijn van een plek die ik kende, en de andere manier was dat ik bang was om in de buurt te zijn van waar vader woonde, en ze waren omgekeerd evenredig aan elkaar, zodat de totale angst constant bleef naarmate ik verder van huis kwam en verder van vader. – Mark… Read more Omgekeerd evenredig →
Tistje 