In vroegere tijden schreef ik veel brieven. Nu voelt het schrijven van mijn verhaal aan als gênant, uit angst voor analyse van mijn handschrift. Toch wil ik het opnieuw proberen, in de hoop u te inspireren tot correspondentie. Bij deze dus een brief.
Gemiste oproepen, van een getoond of gemaskeerd nummer, van mensen die niets inspreken op het antwoordapparaat of geen sms sturen, brengen mij in verwarring. Zoals ik er vandaag enkele kreeg. Het inspireerde me tot een reflectie over wat ik twintig jaar geleden leerde in een opleiding telefoneren, en hoe ik, onder andere vanuit mijn autismebeleving, sta tegenover telefoneren en telefoontjes beantwoorden.
Tistje 