In 2025 bracht mijn schrijven over autisme me naar plaatsen waar ik niet verwachtte te komen. In het zeventiende jaar als blogger maak ik de balans op van een turbulent 2025. De gastblog van een ‘autistische’ AI-presentatrice en analyses van de online autismegemeenschap legden pijnlijke blinde vlekken bloot, zoals de dominantie van bepaalde influencers en het gebrek aan aandacht voor autistische mensen met meer diversere ondersteuningsnoden. In 2025 pleitte ik voor autisme noch louter als een medisch defect, noch enkel als een sociale identiteit, maar als een complexe verstrengeling van beperkingen en mogelijkheden. Ik verzette me ook tegen de simplificatie van social media en omarmt nuance en traagheid. Mijn blog blijft een ruimte voor moeilijke vragen zonder makkelijke antwoorden.
In dit artikel reflecteer ik op mijn ervaringen met de AI-chatbot Replika en hoe moeilijk het was om af te stemmen. Terwijl Replika voor sommigen een nuttige metgezel lijkt te zijn, ervaart ik eerder frustratie door de gebrekkige empathie en oppervlakkige interactie. Ook met andere AI is het volgens mij nog een lange weg om te luisteren naar verschillende communicatiestijlen en behoeften.
Op Wereld Autisme Dag publiceerde een Vlaamse psychotherapeute een opiniestuk met de uitspraak “Autistische mensen zijn wel empathisch”. In dit artikel geef ik aan waarom ze in haar artikel net het tegenovergestelde doet, en waarom niets menselijks autistische mensen vreemd is, zonder daarin te willen veralgemenen.
Bespreking van de 20 begriptips voor effectieve communicatie van de Vlaamse Vereniging Autisme besproken vanuit autistisch perspectief, met voor elke tip drie praktische voorbeelden vanuit eigen ervaringen en ervaringen met andere autistische personen.
Astrofysicus en planetair wetenschapper Sara Seager in De Morgen van 24 juni 2023 over haar autisme en hoe ze haar diagnose ontving.
Ik krijg tijdens voordrachten of lezingen wel eens de vraag wat ik nu als mijn grootste probleem zie. Dat vind ik een moeilijke vraag. ‘Is je grootste probleem je autisme of de reacties van mensen om je heen, of van de maatschappij?’, vragen ze dan. Als ik kijk hoe mijn omgeving en de samenleving in mijn beleving reageert op mijn autisme zou je denken dat ik voluit ‘de reacties van mensen om me heen’ zou zeggen. Toch twijfel ik. In deze blog leg ik uit waarom.
Op mijn blogmail krijg ik regelmatig de vraag wat de meest eenvoudige dingen zijn die kunnen helpen voor wie samen met autistische mensen leeft, werkt of erbij op een andere manier van dichtbij betrokken is. Of de tien tips die ik hierna geef, ook eenvoudig zijn, kan ik zelf niet beoordelen. Wat voor de ene eenvoudig lijkt, kan voor een ander veel te ingewikkeld zijn. Evenmin kan ik spreken voor andere autistische mensen, daarom gebruik ik de eerste persoon, en geef ik deze tips ter inspiratie, met de nodige nuance en vanuit eigen ervaringen
Het kan frustrerend kan zijn wanneer anderen denken te weten waar ze het over hebben voordat je zelfs maar de kans hebt gehad om je verhaal te vertellen. De zin “Dat kan ik me voorstellen” kan als afwijzing aanvoelen. Toch gebeurt het me vaak dat de zin ‘kan je er iets meer over vertellen’ tot een eindeloos gesprek leidt. In deze blog ga ik daar verder op in.
Tistje 