Het onzichtbare ongemak: jeuk bij autistische mensen … autisme en ongemak
Een bespreking van een recent onderzoek naar de verhouding van autisme en chronische jeuk, met eigen ervaring van 45 jaar chronische jeuk.
Een bespreking van een recent onderzoek naar de verhouding van autisme en chronische jeuk, met eigen ervaring van 45 jaar chronische jeuk.
Jessica, een neurodivergente vrouw met een autistische broer, vraagt me hoe ik de donkere randen onder de ogen van de autistische mensen in haar omgeving, die ze steeds vaker opmerkt, zou kunnen verklaren en wat eraan te doen is. Ik probeer er vanuit mijn eigen ervaringen met donkere randen (en vanuit mijn autismebeleving natuurlijk) op te antwoorden.
Het heeft iets van een houten kop zoals je die ziet in een etalage van een kledingwinkel. Geen beweeglijk voorhoofd met kans op rimpels, geen wangen die je zou willen… Read more Een constructie van gelaatstrekken →
Zolang ik al leef, heb ik de indruk dat in deze samenleving woorden die verwijzen naar lichaamsdelen overheersen. In het bijzonder wanneer mensen willen verwijzen aan werkpunten of defecten. Wie niet goed is in ellebogenwerk, steeds de vinger (te sterk) op de wonde legt of het hart op de (soms te scherpe) tong heeft liggen, heeft het duidelijk niet gemakkelijk in onze samenleving. Erkend of bot? De mate waarin we fingerspitzengefühl hebben, bepaalt volgens mij sterk hoe we in de samenleving staan. Of we erkend, gewaardeerd, verstaan worden. Of toch… Read more Fingerspitzengefühl →