In deze blog vertrek ik van de vraag van een grootmoeder van een autistische kleinzoon die me vroeg of alle autistische mensen moreel puur en inherent goed zijn. Volgens mij heb ik als autistische mens dezelfde morele capaciteiten als anderen, hoewel onterecht lijkt dat ik een grotere focus heb op eerlijkheid en rechtvaardigheid, terwijl dat eerder te maken heeft mijn onbuigzaamheid. Tot slot vind ik dat autistische mensen acceptatie verdienen als menselijke individuen met alles erop en eraan, zonder morele verheffing en compenserende projectie.
Een korte bespreking van Diagnostic Cultures: a cultural approach to the pathologization of Modern Life (Routledge, 2016). van Svend Brinkmann (Deens hoogleraar psychologie) waarin hij diagnostiek en de opkomst van diagnostische taal in ons dagelijks leven van nader bekijkt, bekritiseert en advies geeft hoe het anders zou kunnen.
Nummer twaalf in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over trots zijn op jezelf, nutteloze talenten, losse eindjes in het leven en al dan niet alcoholische dranken drinken (en welke wel of niet). Over spullen waarvan ik blij wordt, mijn verhouding tot de wolken (in liggende, zittende of wandelende houding), welke woorden ik (volgens mezelf) te vaak zeg. Tot slot ook over waar ik meer tijd zou moeten nemen, en een filosofische vraag, namelijk of mensen van nature goed of slecht zijn.
Tistje 