Waarschuwing: gevoelige tekst. Vanavond in CC De Vaert legt een ervaren therapeut zijn kritische visie op autisme bloot. Hij reflecteert op de diagnostische ontwikkelingen en de groeiende zelfdiagnoses, en benadrukt de uitdagingen van therapie en de verantwoordelijkheden van individuen. Zijn scherpe observaties roepen vragen op over maatschappelijke percepties en de manieren waarop autisme wordt ingekaderd. Dit is een fictieve weerspiegeling van enkele voordrachten die ik meemaakte.
Een paar antwoorden op de vraag ‘wat zou je veranderen aan de moderne maatschappij?’, hoewel ik zelf niet zo gek ben op veranderingen.
Over wat me dwars zit, in de eerste plaats gerelateerd aan autisme, verder de boosheid van anderen, en de onvoorspelbaarheid ervan.
Alisha, die zich onderscheidt van degenen die vaak in de schijnwerpers staan vanwege autisme, deelt haar verhaal van leven in een moeilijke wereld met haar hond Tui als anker, waarbij ze ondanks uitdagingen momenten van schoonheid en verbinding vindt.
Bespreking van een recent onderzoek rond zelfmoordgedachten en – pogingen onder volwassenen met autisme in Nederland, met enkele persoonlijke reflecties aan het einde van het artikel.
Zes (korte) antwoorden op zes vaak gestelde vragen via mijn blogmail of via sociale media, vanuit mijn eigen perspectief.
Waarom e de zomer uitdagingen met zich meebrengt voor mij waaronder overgevoeligheid voor warmte, drukte en veranderingen. Waarom het tijd is om meer begrip te hebben voor wie zich tijdens de zomer buitengesloten voelt en gevoelens van eenzaamheid ervaart. En een pleidooi om onze samenleving tijdens het zomerseizoen leefbaarder te maken voor iedereen, inclusief autistische mensen
In ons gebouw is het groot nieuws dat Walter & Wynston huwen, maar het verdeelt ook, want Janine, die koffiemiddagen organiseert, zou het graag anders zien, en willen dat de zieken ‘geplaatst’ worden. Een verslagje.
Tistje 