In dit artikel beschrijf ik hoe ik de zomer ‘overleef’, hoewel er ook leuke dingen aan zijn. Ik heb het over wat voor mij voor overlast zorgt, maar ook wat me helpt, zoals voorbereid zijn en een verveel of inspiratiedoos waar ik alles in steek wat me kan helpen de verveling te verdrijven, die ik wel eens heb in de zomer, door overdaad aan alles, ook keuzes.
Reinhard, de psycholoog, bood waardevolle inzichten tijdens consultaties. Zijn ‘gouden tip’ – verwacht geen taart van een bloemist – leerde mij realistische verwachtingen te hebben van anderen. Dit hielp me teleurstellingen te verminderen en mijn energie te richten op mensen die begrijpen wat ik nodig heb. Zijn woorden blijven bij me, zelfs jaren later.
Matteo, een autistische lezer, vraagt om tips om volwassener over te komen. Dat is lastig, omdat volwassenheid cultureel, economisch, historisch en geografisch bepaald is. Adviezen die ik zelf krijg verwijzen naar zelfstandigheid, netheid, doelgerichte communicatie, sociale vaardigheden ontwikkelen en grenzen stellen.
In deze blog bespreek ik een citaat dat ik zette op sociale media, waarin ik benadruk hoe belangrijk het is om rekening te houden met wat vooraf, tijdens en na gebeurtenissen of interacties gebeurt om de impact in te schatten.
In deze blog een kort stukje naar aanleiding van de dagelijkse schrijfopdracht. In mijn dagelijks leven ervaar ik ‘spelen’ als het ontdekken van een unieke wereld te midden van chaos. Het betekent het verkennen van interesses, leren van nieuwe dingen en rust vinden in herhaling. Voor mij is spelen geen kinderachtige bezigheid, maar een essentieel onderdeel van zelfzorg en overlevingsstrategie.
Het mooiste komt onverwacht,niet gepland, juist als je het niet verwacht, las ik in een gedicht, en liet vandaag mijn planning los, om het mooiste tegen te komen. Wat dan gebeurde, beschrijf ik in deze blog.
Af en toe zenden lezers of anderen mij een verhaal toe, van zichzelf of over anderen in hun omgeving die autistisch zijn. Laura stuurde me dit verhaal hoe ze worstelde met haar communicatie en ideeën, maar uiteindelijk haar eigen weg, vrouw en dochter vond en hoe ze belandde in haar eigen pastabar op een Amerikaans eiland tegen de Canadees grens.
Af en toe zenden lezers of anderen mij een verhaal toe, van zichzelf of over anderen in hun omgeving die autistisch zijn. John stuurde me dit verhaal toe, over een toespraak die hij moest geven en die dag is hem bijgebleven.
Tistje 