Recensie van Methodiek voorkomen van overprikkeling / Barbara De Leeuw (Praktisch Autisme) (SWP, 2015). 125 blz, 19.90 euro. (ISBN 978-90-8850-5317). De centrale idee in ‘Overprikkeling voorkomen’ is dat je door het leren herkennen van de prikkels waarvoor je gevoelig bent, en de symptomen die een naderende overprikkeling aanduiden, de problemen die dit met zich mee kan brengen (voor jezelf, voor je omgeving) kan voorkomen.
Anita (25) schrijft: Onlangs heb ik in een intelligentie-verslag afgelegd. Ik kreeg te horen dat ik een IQ van 125 heb. Betekent dit dan dat ik hoogbegaafd ben? Heeft dit iets te maken met mijn autisme? En kan mijn intelligentie nog stijgen of alleen maar dalen? Een poging om een antwoord te geven.
Naast een negatief zelfbeeld blijkt depressie bij mensen met autisme een vaak voorkomende last. Exacte cijfers bestaan er niet, maar men schat dat 20 tot 30% van de mensen met autisme een bijkomende (vorm van) depressie hebben. Cijfers om voorzichtig mee te zijn, want overschat én onderschat tegelijk. Hoewel in elk geval hoger dan het gemiddelde bij de bevolking.
Wat is depressie precies, hoe komt het voor bij mensen met autisme, wat is het verschil tussen depressief gedrag en autisme? Wat zijn de oorzaken (biologisch, psychologisch, sociaal)? En wat kunnen we eraan doen (als omgeving, als depressieve persoon)? Door wie kunnen we ons laten begeleiden, en moet het altijd met pillen? En kan een depressie ook positief zijn? Deze en andere vragen komen aan bod in deze neerslag van notities bij de lezing van mevrouw Sylvie Carrette (psychologe, Autisme Centraal) voor de VVA-regio Oostkamp.
Het is wat vreemd om je eigen liefste te interviewen. Na wat overweging, en op haar eigen vraag, heb ik het interview toch laten doorgaan. In dit interview spreekt Roos vooral als vrouw met autisme vanuit eigen ervaringen. Over hoe de impact van onbegrip voor het anders-zijn, een (laattijdige) diagnose en (goede) ondersteuning en andere thema’s.
Voor het nieuwe jaar heb ik, net als vele andere, voornemens. Of ze goed zijn, weet ik niet. Maar in deze blog stel ik ze voor. Ze zijn misschien wel iets anders dan u gewoon bent of zou vermoeden.
Citaat van orthopedagoog Gerrit Vignero over afstand nemen van bepaalde vooroordelen in ‘De draad tussen cliënt en begeleider. De emotionele ontwikkeling als inspiratiebron in de begeleiding van personen met een verstandelijke handicap’. (Maklu, 2014)
Elk jaar, rond dit moment, herinner ik me mijn oma zaliger, toen ze bezig was met haar ‘rode boekje’, haar adresboekje met mensen die van haar een kerstkaartje krijgen. Dat doen wij ook. Niettemin krijgen we af en toe kaartjes van mensen met wie in ruzie zijn, of die nare ervaringen oproepen. Waarom doen ze dat? Maar belangrijker, wat doe je met zulke kaartjes?
Wat je in de krant leest, kan soms voor verwarring zorgen. Zeker als het wat confronterend raak is beschreven of als iemand je een opsteker geeft die niet meteen overkomt. Dat gebeurt in een interview van schrijver Mustafa Kör, bezieler van het project ‘Ontdooid’, in De Morgen afgelopen weekend. In de laatste alinea wordt daarin een dichteres met autisme vermeld. Terwijl zij het misschien anders ziet, wordt haar een pluim gegeven.
Tistje 