Ben je voor of tegen het autihuwelijk?

Janina (29) mailt: Onlangs is het homohuwelijk goedgekeurd in Amerika. Ik dacht meteen aan jou. Niet omdat ik denk dat je homo bent, hoor, zoiets wens ik je zeker niet toe. Maar ik dacht aan je vriendin en jij, en misschien hebben jullie plannen om te huwen. En ik vroeg me af: wat vinden jullie van het autihuwelijk, zijn jullie ervoor of ertegen? Ik lees namelijk altijd dat er zoveel ergs gebeurd in huwelijken waar autisme bij betrokken is. Als twee autistische mensen dan trouwen, dat moet dan nog moeilijker zijn, niet?

Om te beginnen zie ik geen reden om een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht of twee mensen met autisme niet gewoon ‘huwelijk’ te noemen. Het ritueel en de ceremonie wijken volgens mij niet zodanig af dat er een nieuwe term zou nodig zijn. Bovendien moeten mensen die kunnen samen leven maar huwen als ze dat willen.

Zelf ken ik eigenlijk geen huwelijk van mensen met autisme. Dat ligt misschien aan de regel dat de twee partners moeten samen wonen. Of minstens administratief, één bel en één brievenbus hebben.

Over gemengde huwelijken is al meer gekend. Ik kan me voorstellen dat voortdurend samen wonen met een neurotypical niet gemakkelijk is. Zeker als die nog veranderingsgezind is. Maar zelfs dat kan zo georganiseerd worden, en uitgepraat worden. Op voorwaarde dat duidelijk wordt dat het autisme erkend wordt, dat het blijvend is en de partner met autisme al veel verborgen inspanningen doet.

Vanaf dan kan er gedacht worden aan oplossingen om het leven aangenamer te maken voor beiden. Volgens mij gebeuren er ook wel meer erge voorvallen in huwelijken van mensen waar op het eerste gezicht niets mis mee lijkt, maar waar de sfeer erg verziekt is.

Toevallig (of niet) zijn wij twee mensen met autisme, en zijn we verloofd. Samen wonen zien we niet meteen zitten, maar we zijn bijna voortdurend bij elkaar, in elkaars nabijheid. Maakt een relatie tussen twee autistische mensen het moeilijker? Je moet weten, Janina, dat een mens ook nog een karakter, begaafdheid, persoonlijkheid, voorbeelden van relaties thuis en daarbuiten … en heel wat meer heeft. En niet in het minst helpt de liefde ook veel.

Ik denk dat elkaar voldoende ruimte en rust gunnen, in de letterlijke en ook figuurlijke zin, belangrijk is om het niet te laten ontsporen. Dat is wellicht ook zo in huwelijken waar geen (erkend) autisme bij komt kijken, maar de gevolgen van het uitblijven zijn in die situaties net iets minder sterk.

Als we zouden samen wonen, zouden we bijvoorbeeld moeten voorzien in een aparte hobbyruimte voor ons beiden en een eigen slaapkamer. Elke persoon met autisme heeft zo zijn eigen aanpassingen natuurlijk. Bij de ene zal dat zich misschien meer in tijdsbesteding uiten, bij een ander in bewuster omgaan met stresssignalen.

Waarom zouden we in 2015 nog over een autihuwelijk spreken of zouden we bezwaren hebben tegen twee mensen met autisme die in het huwelijksbootje stappen? In staat zijn om de verbintenis af te sluiten is vermoedelijk de enige voorwaarde. Inzicht hebben in het kerkelijk ritueel kan moeilijk als een voorwaarde gelden, want dan zouden er niet veel mensen nog voor de Kerk moeten huwen. . Voor mij heeft het vooral te maken met de motivatie. Waarom wil je het? Hoe stel je het voor? En vooral: wat denk je dat er zal veranderen nadien? Al zou ik die vragen ook graag aan mensen zonder autisme vragen.

Je vraag of ik voor of tegen ben, vind ik lastig om te beantwoorden. Er zijn wellicht mensen met autisme die het beter niet doen, maar dat geld ook voor mensen zonder autisme. Het is vooral een misplaatste vraag, denk ik. Als ik tegen zou zijn, zal ik daarmee niemand tegenhouden. Als ik voor ben, dan is dat misschien nog erger. Want ik ben geen priester of iemands vader of moeder. Niemand zit op mijn toestemming of zegen te wachten. Of op mijn uitspraak: gaat heen, huwt en vermenigvuldigt u. Amen.

6 Comments »

  1. Als ik die hele eerste alinea lees gaan mijn nekharen overeind staan….Ik citeer: “Niet omdat ik denk dat je homo bent, zoiets wens (???) ik je zeker niet toe.” En verder: “Ik lees namelijk altijd dat er zoveel ergs gebeurd in huwelijken waar autisme bij betrokken is. Als twee autistische mensen dan trouwen, dat moet dan nog moeilijker zijn, niet?” Wat een vooroordelen! Homo’s, lesbiënnes en mensen met autisme zijn gewoon mensen hoor!

    Like

    • Ik weet niet of Janina het zo stuitend heeft bedoeld, er zijn meer mensen dan je zou denken die het meer verborgen volledig afkeuren.
      Zo hoorde ik onlangs nog iemand zeggen dat holebi eigenlijk meer ‘een krak in het hoofd’ hebben dan mensen met ass omdat dit bij de eerste op medische beeldvorming is te zien en bij mensen met autisme niet. Ook uw zin ‘het zijn gewoon mensen’, komt mensen die dat zeggen wel eens over de lippen.
      Het is trouwens een terechte vraag, vind ik, die ik mezelf ook zou stellen mocht ik (ook als persoon met autisme) niet in contact zijn gekomen met een kleine minderheid van hogere begaafde mensen met ass. En samen wonen in een duo ass-koppel op dezelfde voorwaarden als in een niet-ass-koppel lijkt me vanuit mijn ervaring ook moeilijker. Maar het ging dus om huwen, wat een ritueel is.

      Like

      • Twee assers in een huwelijk gaat prima. We zijn trouw, loyaal en we zorgen dat we elkaars grenzen kennen. Er lopen ook nog drie kids rond en ook dat is te regelen.

        Mijn man en ik hebben beide ASS en zijn elkaars spiegelbeeld in reacties en hoe we omgaan met dingen. We denken op dezelfde manier. Ik heb met hem veel minder miscommunicatie dan met iemand die geen ASS heeft. En dat geeft heel veel rust.

        Liked by 1 persoon

  2. Ik ben niet getrouwd, wel verloofd. En ik woon inmiddels een jaar samen! Gaat hartstikke goed. We zijn eerlijk, direct, denken hetzelfde en we weten wat we aan elkaar hebben. En we hebben hoogstens vijf minuten onenigheid, maar nog nooit ruzie gehad. En we kwamen vanaf dag één bij elkaar over de vloer. We zijn blij met elkaars schoonfamilie, dat is ook weer fijn. Ik ga alleen heel anders met m’n Asperger om dan hij. Geldt ook voor zijn familie; die is heel meegaand, die van mij absoluut niet. Dat geeft wrijving, want mijn familie gaat zo anders om met mijn ‘kronkel’. Dat is soms lastig, maar ook een uitdaging. En trouwen? Het is een ritueel. Het is allemaal liefde.

    Like

  3. Ik heb niets met trouwen, ik moest trouwen, anders kreeg je vroeger geen huis in Nederland.
    Ik wilde helemaal niet trouwen, ik ben het wel (onder protest) maar dat papiertje zegt mij niks.
    Als je uit elkaar wilt gaan ga je toch wel, getrouwd of niet.
    Ik ben getrouwd met een nt, dat is van begin af moeizaam gegaan en altijd zo gebleven.
    Enkele familieleden hebben ook autisme maar dit zijn nog kinderen.
    De enkele keer dat ik ze zie klikt het meteen, dat was ook zo op de scholen waar ik werkte.
    Dus ik denk dat een huwelijk tussen 2 autisten heel goed kan verlopen maar net wat Sam zegt – je hebt ieder je eigen plek nodig om tot jezelf te kunnen komen.
    Dat kunnen niet-autisten zich uitermate moeilijk tot niet voorstellen, zoals er zoveel is wat ze zich aangaande autisme niet kunnen voorstellen.
    Je hebt echt een heel flexibel denkende nt nodig om een ‘gemengd’ huwelijk te kunnen volhouden. Dit geldt trouwens voor beide partijen 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s