Spring naar inhoud

‘Zolang we onszelf maar graag zien’

‘Zou je graag ‘normaal’ zijn?’ ‘Wat zou je doen als je  op een of andere manier normaal zou kunnen worden’. Wel, ik gok erop dat mensen in onze nabije omgeving – onze ouders en begeleiders – op dat moment, uitzinnig van vreugde, zouden uitroepen: ‘God allemachtig, we veranderen hen direct naar normale mensen’. Heel lang heb ook ik verlangd normaal te zijn. Leven met een handicap en ondersteuning maakt me immers zo enorm moedeloos. Vroeger dacht ik dat het beter zou zijn mocht ik het mijn leven zou kunnen beleven… Read more ‘Zolang we onszelf maar graag zien’

‘Jij bent vast een autist!’

Ik heb ooit een gesprek aan een dinertafel gehad dat als volgt ging: (man die ik net had ontmoet): ‘Zo, dus jij bent schrijver? Dan ben je vast een autist.’ (Ik): ‘Eh …’ (Man die ik net had ontmoet, nu met een grote grijns): ‘Jaaa, zie je wel, echt zo’n autistje. Jij weet vast precies wat voor schoenen mijn buurman aan heeft. Dat heb jij meteen gezien.‘ (Ik): ‘Nou …’ (Man die ik net had ontmoet en die ik nu al behoorlijk graag wilde wurgen): ‘Kom op, zeg dan wat voor soort schoenen het zijn!… Read more ‘Jij bent vast een autist!’

‘Vergeleken met Raymond Babbitt was ik een kleuter’

Wellicht omdat het bestaan van een fotografisch geheugen niet erg wetenschappelijk onderbouwd is, ben ik geneigd mijn gave met het begrip ‘hypermnesie’ te beschrijven. Het is iets waar ik tot op heden slechts terloops melding van heb gemaakt, gewoon omdat het een bescheiden rol in mijn leven speelt. Het is een kunstje, zoals een ander leuk kan jongleren of schilderen. Ik ben geen wonderkind, maar ik kon makkelijk leren. Het was gewoon heel handig. Bij het mondeling examen Nederlands, toen ik vooral magisch-realistische romans op mijn boekenlijst had gezet, kreeg… Read more ‘Vergeleken met Raymond Babbitt was ik een kleuter’

‘Autisme … nou en?’

Ik heb nooit problemen gehad met mijn autisme. Pas toen mijn gezin onder mijn gedrag (en dat bleek autistisch) begon te lijden, ben ik vrijwillig de molen ingegaan in de hoop hun leven te kunnen veraangenamen. Al sinds mijn tienerjaren is mijn levensmotto: nou en? Waarom ik geen plezier heb in het leven komt doordat ik mijn verstand niet op nul kan zetten. Een fors aantal ‘normaal’ voorkomende gevoelens heb ik niet. Zo voel ik me nooit down en dus ook nooit happy. Ik begrijp gezelligheid niet maar weet dat… Read more ‘Autisme … nou en?’

Vijf vragen aan … Jos Wouters (socioloog, ervaringswerker, stafmedewerker arbeid GRIP vzw)

Werk en welzijn, dat wensen de meeste mensen elkaar toe voor het nieuwe jaar dat komt. In mijn ervaringswerk kom ik niet toevallig vooral in contact met mensen die hierover nadenken, ervaringen verzamelen en signalen doorgeven. Iemand die daarin uitspringt, op vlak van inzicht maar vooral in inlevingsvermogen & communicatie in diverse contexten, is zonder twijfel Jos Wouters, stafmedewerker arbeid bij GRIP. Wellicht is Jos een (nobele) onbekende voor velen onder jullie. Toch is hij zeker iemand met ideeën die aandacht verdienen. Ik ben dan ook blij dat Jos in… Read more Vijf vragen aan … Jos Wouters (socioloog, ervaringswerker, stafmedewerker arbeid GRIP vzw)

“Als paarden niet kunnen denken, ben ik niet in staat te denken”

Eén van mijn studenten merkte op dat paarden niet denken, ze maken associaties. Als associëren niet beschouwd wordt als denken, dan zou ik daaruit afleiden dat ik niet in staat ben te denken. Denken in visuele beelden en associaties maken is eenvoudigweg een andere vorm van denken tegenover het verbale lineaire denken. Er zijn voor – en nadelen aan beide vormen van denken. Vraag het maar aan om het even welke kunstenaar of boekhouder. Temple Grandin geciteerd in The Disability Studies Reader, 2013

‘Hoezo is ‘sterk’ en ‘gefocust op je werk’ autistisch?’

Behalve door de spannende plots en de mooie plaatjes van duister Kopenhagen zijn we gebiologeerd door de sterke Scandinavische vrouwenrollen. Ze zijn een beetje nors en workaholic in onze ogen en nu ja, een beetje slonzig of zelfs ‘autistisch’. Denk aan de schapenwollen truien dragende Sarah Lund (The Killing), die haar werk voor alles plaatst; aan de barse Saga Norén (The Bridge) die graag meteen ter zake komt (‘wil je seks?’) en aan de biseksuele hackster Lis Salander uit de Milleniumtrilogie van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten). Maar als… Read more ‘Hoezo is ‘sterk’ en ‘gefocust op je werk’ autistisch?’