Neuroplezier is een nieuw concept dat de unieke seksuele beleving van autistische individuen probeert te verklaren en begrijpen. Dit artikel bespreekt de term vanuit duidelijke communicatie, toestemming en aanpassingsvermogen. Ik tracht een verschuiving te markeren in hoe autistische seksualiteit wordt benaderd, maar geef ook kritiek op de simplificatie, gebrek aan bredere welzijnsperspectieven en praktische toepasbaarheid.
Alisha, die zich onderscheidt van degenen die vaak in de schijnwerpers staan vanwege autisme, deelt haar verhaal van leven in een moeilijke wereld met haar hond Tui als anker, waarbij ze ondanks uitdagingen momenten van schoonheid en verbinding vindt.
Een impressie van een zondagmiddag, en de vreemde kloof die ik ervaar tussen foto’s en film en werkelijke belevenis
De (Wereld) Autisme Week is voorbij. Elk jaar is er één dag, één week om te spreken over autisme zonder meteen afgewend te worden. Het is kort, die dag, die week. Er is zoveel te doen. Zoveel te vertellen. We willen graag bewustzijn en inzicht. We willen graag geduld en begrip. En zoveel meer. Tot het een oud nieuwtje is. Tot het gearchiveerd is. Met aardappelschillen, oud brood en wortelrestjes in vuilnis beland. Op naar Wereld Autisme Dag 2018? Of wordt bewustzijn dit jaar bij sommige mensen toch een aanzet tot acceptatie? Ook van de minder charmante, mediagenieke en minder communicatieve mensen met autisme? In dit stukje enkele gedachten over wat na de (wereld) autisme week 2017.
Een tekst van Dominique Dumortier, autismedeskundige bij vzw Autisme van binnen uit, op Wereldautismedag, over haar beleving van autisme. Integraal overgenomen, met toestemming van de auteur.
Tistje 