In deze blog analyseer ik de tien adviezen die ik het vaakst krijg in mijn leven, voorgesteld in een mindmap. Ik bespreek de adviezen omgaan met sociale, emotionele en zintuiglijke uitdagingen. Ik benadruk het belang van zelfbewustzijn, het accepteren van hulp, en het vinden van persoonlijke balans, terwijl ik kritisch kijk naar de realiteit en uitvoerbaarheid van de tips.
Een tekst over hoe ik communicatie ervaar, een pleidooi voor meer oog en bescheidenheid voor onze communicatieve mogelijkheden en beperkingen (autistisch of anders) en hoe ik mijn eigen communicatieve beperkingen ervaar in het dagelijks leven
De vraag of ik ooit (on)bedoeld de wet heb overtreden is eenvoudig te beantwoorden (ja) en ook weer niet, omdat de vraag een genuanceerd antwoord nodig heeft, zoals ik in deze blog probeer te geven.
In onze wereld van dooddoeners en schijnbare vanzelfsprekendheden ervaar ik tal van momenten waarop sociale signalen vaak niet zijn wat ze lijken, en grenzen flinterdun zijn. In deze blog ga ik in op de grens tussen vriendschappelijke glimlach en geflirt.
In dit stukje schrijf ik over mijn online communicatiestijl, met de nadruk op eerlijkheid, concreetheid en authenticiteit, mijn voorkeur voor schriftelijke communicatie boven video- en audiogesprekken, en mijn behoefte aan duidelijke, letterlijke communicatie op voorspelbare platformen, en individueel comfort.
Een Amerikaanse studie bevestigde dat autistische volwassenen vaak als vreemd gezien worden door hun sociale onhandigheid. Toch vinden ze dat zelf niet zo erg, en lijken ze dat te waarderen in anderen, zeker in andere autistische mensen. Voor de niet-autistische mensen in het onderzoek blijkt het een blijvende drempel om in contact te komen met autistische mensen. Ik bespreek de studie en geef enkele persoonlijke bedenkingen.
De eerste indruk die ik aan mensen wil geven, hangt natuurlijk ook af van welke mensen ik ontmoet, maar hoedanook geeft zo’n indruk volgens mij een verkeerde voorstelling van wie ik ben. Niettemin probeer ik enkele eigenschappen van die eerste druk na te streven, en het besef dat er hoedanook misvattingen kunnen blijven ontstaan.
Autistische advocaat Martin Whitehorn bespreekt zijn reis in het juridische vakgebied, waarbij hij het belang van open communicatie over zijn aandoening benadrukt, de waarde van inclusiviteit op de werkvloer, en het benutten van zijn unieke talenten ondanks maatschappelijke scepsis. Aansluitend enkele bedenkingen vanuit mijn eigen perspectief.
Tistje 