In deze tekst beschrijf ik mijn complexe ervaring van de zomer als autist. Ondanks de sociale druk en sensorische overprikkeling, verlang ik naar (micro) avontuur en ontdekking. Mijn zomer vereist structuur en persoonlijke afstemming, waarbij ik, samen met mijn omgeving, bepaal hoe ik van de zomer geniet, zonder noodgedwongen te conformeren aan clichés.
De publicatie “Autisme, het werkt!” van Sterkmakers in autisme biedt praktische inzichten voor autisten op de werkvloer, benadrukt de diversiteit in autistische ervaringen en het belang van communicatie en aanpassing. Inclusie is cruciaal, geen gunst. Werkplekveranderingen, begrip en vraaggestuurde aanpakken zijn essentieel voor duurzaam functioneren en het voorkomen van burn-out. Vanuit eigen perspectief selecteerde ik er 10 praktische tips uit.
In haar artikel deelt De Morgen-columniste Tuly Salumu haar ervaringen met (vermoedelijk) autisme en de impact op haar leven. Ze vindt aanvankelijk troost in de diagnose, maar ervaart ook nieuwe uitdagingen. Mijn kritiek slaat op haar focus op medicatie en de beperkte discussie over autisme als maatschappelijk construct eerder dan iets dat tot de realiteit hoort.
Een paar antwoorden op de vraag ‘wat zou je veranderen aan de moderne maatschappij?’, hoewel ik zelf niet zo gek ben op veranderingen.
Persoonlijke bespreking van de uitspraak die in de titel is vervat, waarom tolerantie en begrip doorheen alle geledingen van de werkplaats meer kunnen helpen dan (ondoordachte) aanpassingen, geïnspireerd door een artikelenreeks in een Britse krant (The Guardian) over autistische werknemers en werkzoekenden die soms botsen met de organisatiecultuur
In deze blog bespreek ik mijn ingewikkelde relatie met djinns en beschrijf uiteindelijk drie wensen die ik graag zou zien uitkomen.
Een tip die af en toe terugkomt in artikelen die ik lees over autisme, zowel vanuit het perspectief van autistische mensen als van mensen die betrokken zijn bij autisten als van personen die gestudeerd hebben om met hen om te gaan, is het beperken of vermijden van neokoloniale taal. Aanvankelijk wist ik niet meteen wat daarmee bedoeld werd, en wat er van mij verwacht werd. Daarom schreef ik er dit blogje rond, na er over nagedacht en gelezen te hebben.
Ongepaste, als kwetsend beschouwde uitspraken, het komt ook tussen autistische mensen vaak voor, zowel op het internet als in individuele als groepscontacten. Een beschouwing vanuit persoonlijke ervaringen.
Tistje 