In deze reeks van interviews met AI, een eerste interview met Claude, waarin ik de bruikbaarheid voor de autistische gemeenschap verken. De nadruk ligt op hoe AI leert van autistische mensen, omgaat met vragen over autisme en eigen blinde vlekken, en wat de grenzen zijn van de ai chatbot.
Een reflectie over ervaringen in mijn leven die geholpen hebben bij mijn ontwikkeling.
Een persoonlijke reflectie wat ik moeilijk achter me kan laten in mijn leven, met aandacht voor levensfasen de houdbaarheidsdatum van aanpassingen en oplossingen en de ficties met veranderingen daarin. Ik geef ook mee wat ik niet wil of kan loslaten, omdat het voor mij eigen is aan (mijn) menselijkheid en mens-zijn.
Leo is 78 en heeft een aantal autistische jongens in zijn omgeving zien opgroeien tot mannen aan wie hij het haast niet meer ziet. Hij vraagt zich af hoe je zou kunnen zien dat iemand niet langer autistisch is. Zijn vraag probeer ik genuanceerd te beantwoorden.
Uit ‘je leven in 30 lijstjes’ dit keer wat ik me voorneem en vervolgens nooit doe. In mijn handschrift.
Leesverslag van ‘Autisme en het voorspellende brein: absoluut denken in een relatieve wereld’ van Peter Vermeulen (uitgegeven bij Pelckmans, 2021)
Martine Delfos (73), psycholoog en autismedeskundige, in het Algemeen Dagblad van 17 januari, in het artikel ‘Jonathan, 28, rende naakt de straat op en stak met aardappelschilmesje fietser neer’, over hoe we autisme vaak nog verkeerd begrijpen.
1000 vragen aan jezelf, nummer 87, met vragen over gokken, bibliotheek versus boekhandel, schaamteloze dingen doen voor geld, teveel beschermd worden versus teveel vrijheid krijgen, of er een grens is aan het aantal vrienden dat iemand kan hebben, of alles plezierig kan zijn als je maar wil, op welke manier affectie ontvangen, naar welk sociaal gebeuren ik eerst niet wilde gaan maar wat toch is meegevallen achteraf bekeken, hoe mensen mij opvallen op straat, en wat ik mezelf onlangs heb geleerd.