Waarom autisme niet het enige verhaal is dat over mij (als mens met autisme) verteld kan worden. Waarom het eerder logisch is dat ik mijn autisme zelf niet ervaar, mogelijks niet kan ervaren. Welke reis ik heb afgelegd in de omgang met (mijn) autisme. Wat voor mij uiteindelijk het belangrijkste is. Dat leest u in deze blog.
Op een gegeven moment krijg ik zin in een kop thee. Te midden de uitvoering van wat voor bereid is. In een niet zo blijde verwachting van het onverwachte. Zoals steeds bezig met noeste arbeid in ’t zweet des aanschijns. Zwoegend voor meer dan brood. Dringend nood dus aan een thee-pauze. Hoe je thee zet, zegt veel over wie je bent. Hoe je thee drinkt nog meer. Maar welke herinneringen je hebt aan thee, dat zegt iets over je ervaring, je maturiteit, hoe je in het leven staat. Geen idee… Read more Zin in thee? →
Tistje 