Hete soep blijkt toch warmer dan gedacht … autisme en tegeltjeswijsheid

Je mag gerust zijn: de soep wordt niet zo heet gegeten als hij opgediend wordt. Al sinds een jaar of twintig krijg ik die tegeltjeswijsheid regelmatig te horen. Van mensen van dichtbij en verder af. Van familieleden en van beroepskrachten die me begeleiden. Aanvankelijk snapte ik er niet veel van. Wat hadden een eerste zicht en heet opgediende soep die later toch niet zo warm bleek met elkaar te maken? Want ik dacht op dat moment vaak aan soep. Aan tomatensoep. Met balletjes.

Inmiddels weet ik dat er geen soep aan te pas komt. Het gaat om een uitdrukking. Die hoofdzakelijk dient als geruststelling. Het betekent dat er meestal minder zware maatregelen worden toegepast dan was aangekondigd. Een werkgever dreigt met een maatregel in het geval je een afspraak niet naleeft, maar als het dan echt gebeurt, krijg je alleen maar een standje en is hij/zij toch nog blij dat het nog meevalt.

Het valt dus allemaal wel mee met die zogenaamde soep. Al was het in vroeger tijden vooral pap die niet zo heet gegeten werd als ze werd gekookt. En nog vroeger was het gewoon hete brei. Die vermoedelijk in een pot werd gekookt waar veel rond gedraaid werd. In elk geval, het valt mee met wat slecht nieuws is, of op een slecht vooruitzicht wijst. Of dat wil een ander me toch wijsmaken.

Er zijn veel manieren om met hete soep of met slechte vooruitzichten om te gaan. Er staat tegenwoordig zelfs een heel legertje om die soep te redetwisten over de ingrediënten, de structuur, de impact en de gevolgen op lange termijn voor de makers en de consumenten van die soep. Sommigen zullen zelfs het bestaan van die soep, en haar hete aard, betwisten. Geruchten, zegt de ene. ‘Fake news’, toetert een ander.

Mijn ervaring is dat er altijd wel soep is, maar dat de temperatuur ervan, hoe ze opgediend wordt zowel als hoe ze gegeten wordt, verkeerd wordt ingeschat. Het is meestal hetzelfde met inschattingen over de impact van verandering(en). Of het nu gaat om pijn, verdriet, wachten … het  komt bij mij altijd anders over dan ingeschat. Bij momenten wordt het geminimaliseerd, maar even vaak wordt het ook overdreven.

Hoe dat komt, lijkt, volgens mij toch, voor de hand liggend, en dus ook aan te passen. Het heeft te maken met smaak maar ook met inlevings – en inschattingsvermogen maar ook met veronderstellingen. Mensen lijken niet aan de tirannie van die veronderstellingen te kunnen ontsnappen. En die vertrekken vaak uit wat uit eigen ervaring in de eigen wereld, en wat in de eigen kring, is gekend. Ook al is de wereld een dorp, verder dan de volgende vallei raken we zelden.

Mijn ervaring is dat de soep wel eens even heet of zelfs heter wordt gegeten dan ze wordt opgediend. Dat heeft te maken met smaak maar ook onzekerheid. Het zegt me niets wanneer iemand een vooruitzicht schetst, dat blijft meestal in de lucht hangen, als damp van kokend hete soep. Tenzij het concreet gecommuniceerd wordt, met beelden die mij iets zeggen. En dan nog ben ik er niet gerust op. Daarom wacht ik lang vooraleer ik soep eet, en mee stap in veranderingen. Je weet immers nooit echt goed wat er staat te gebeuren. Of je bijvoorbeeld je tong verbrandt, en een hele tijd onmondig wordt. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s